Translate

12/03/2013

லிவிங் டுகெதர்

ஆணும் பெண்ணும் திருமணம் செய்து கொள்ளாமலேயே இணைந்து வாழ்வது என்பது சமீப காலத்தில் இந்திய தேசத்தில் உருவாகி வருகின்ற புதிய உறவு முறை. எதிலேயும் நன்மை என்கின்ற அடிப்படை சில இருந்தால் தீமை என்ற ஒரு சில இருப்பது வழக்கம். அது போன்று இத்தகைய வாழ்க்கையிலும் நன்மை தீமை என்ற இரண்டும் கலந்துதான் இருக்கும் என்பதில் ஆச்சரியம் இல்லை. அவரவர் விருப்பப்படி வாழ்தல் என்பது மனித உரிமை. நமது சட்டத்தில் திருமணம் செய்து கொள்ளாமல் இணைந்து வாழ்தல் என்பது குறிப்பிட்ட வயதிற்கு மேல் அங்கீகரிக்கபட்டிருந்தாலும், அங்கீகாரம் என்கின்ற அரசின் திருமண பதிவு என்பது அவசியப்படுகிறது. அத்தகைய பதிவு செய்திராத பட்சத்தில் அங்கீகாரமற்ற திருமண பந்தம் செல்லாது என்பது சட்டம். கணவரின் மீதும் அவரது அசையும் அசையா சொத்துக்களுக்கு மனைவிக்கும் மனைவி மீது கணவருக்கும் சட்டப்படி உரிமைகொள்வதற்கு பதிவு செய்யபட்டிருக்க வேண்டும் என்கின்றது இந்திய சட்டம். அத்துடன் நில்லாமல் பதிவு செய்து இருந்தால் மட்டுமே ஒருவனுக்கு ஒருத்தி சொந்தம் என்பது நிர்ணயம் செய்யப்படுகிறது.

திருமணத்தில் செய்யப்படுகின்ற சடங்குகள் இன்றி இருவர் இணைந்து வாழ்ந்தாலும் பதிவு செய்திருப்பது அவசியம் என்பதால் பதிவு திருமணம் அவசியம். அரசு அலுவலகத்தில் பதிவு செய்து கொள்ளாமல் இணைந்து வாழ்தல் என்பது தான் லிவிங் டுகெதர் என்றால் அவ்வாறு வாழ்பவர்கள் சட்டப்படி எவ்வித உரிமைகளையும் ஒருவர் மீது மற்றவர் எதிர்பார்க்க முடியாமல் போகும். அதுமட்டுமின்றி இருவரும் ஒரே சமயத்தில் வெவ்வேறு உறவு கொள்ளவும் முடியும். அத்தகைய அர்த்தமற்ற உறவு குடும்பம் என்கின்ற சூழலிலிருந்து முற்றிலும் மாறி போகும். அவர்களது குழந்தைகளின் வாழ்க்கை என்பதும் பெற்றோர் உற்றார் போன்ற சொந்தங்கள் அர்த்தமற்று போகும். தனிமனித சுதந்திரம் முழுமை அடையும். ஒருவர் மீது மற்றவர் அதிகாரம் செய்ய இயலாது. அடக்குமுறை ஒழிந்து போகும்.

குடும்ப நீதிமன்றங்களில் வழக்குகள் வாதாடுவதற்கு இருக்காது. வரதட்சிணை, சீர் என்ற பேச்சுக்கே இடமிருக்காது. லிவிங் டு கெதர் என்ற முறையில் ஒருவர் எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் தனது மனைவி அல்லது கணவனை மாற்றிக்கொள்ளும் நிலை ஏற்ப்படும். அவ்வாறு பலருடனான உடலுறவில் கோளாறுகள் ஏற்ப்படுகின்ற அவல நிலை உருவாகும். முதியோர் பராமரிப்பு என்பது மருத்துவத்தில் தனியான அங்கம் வகிக்கும். பிள்ளைகள் பெற்றோரை பராமரிக்கின்ற கட்டாயம் ஏற்ப்படாது. அத்தகைய சூழல் ஏறக்குறைய மேற்க்கத்திய கலாசாரத்தை ஒத்திருக்கும். சடங்கு சம்பிரதாயம், வரதட்சிணை, சாதி, மதம், மொழி, வயது, கலாச்சாரம் என்று ஒட்டு மொத்த மாற்றம் உருவாகும்.

லிவிங் டுகெதர் என்கின்ற வாழ்க்கை முறை சட்டத்தில் ஏற்று கொள்ளப்படுமாயின் நன்மைகள் பல இருந்தாலும் சில கேடுகளும் இருக்கத்தான் செய்யும்.


பேய் என்பது உண்மை

சில கேள்விகளுக்கு எந்த காலத்திலும் பதில் கிடைப்பதே இல்லை; உண்மை என்றாலும் அதனை நிரூபிக்க இயலாவிட்டால் பலரால் அவை ஏற்றுக் கொள்ளப்படுவதில்லை. இதற்க்கு பல உதாரணங்கள் இருப்பினும் கடவுள் மற்றும் பேய் இவை இரண்டிற்கும் இன்றுவரை பலவித தர்க்கங்கள் இருந்துகொண்டேதான் இருக்கிறது. முதலில் நல்லதைபற்றி பேசலாமே, என் அனுபவமும் என்னைபோன்ற பலரின் அனுபவம் கடவுள் நம்பிக்கை. "அனுபவம்" என்பது இவை இரண்டிற்கும் பொதுவானது. கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர் அனைவரும் கடவுளை பார்த்திருக்க வாய்ப்பில்லை. அப்படியே பார்த்திருந்தாலும் அவர்தான் கடவுள் என்று அறியாமல் இருந்திருக்கும் வாய்ப்பும் உண்டு. கடவுளின் உருவம் இன்னதென்று உறுதியாக எவருக்கும் தெரியாததால் கடவுள் நம் எதிரிலேயே நடமாடினாலும் நமக்கு தெரியபோவதில்லை. நாம் வடிவமைத்திருக்கும் உருவத்தில் தான் கடவுள் அல்லது பேய் வரவேண்டும் என்று காத்திருப்பதால்தான் அத்தகைய குழப்பம் என்று நான் நம்புகிறேன்.

பேய் என்பது இருக்கிறது என்பதற்கு சான்று இருக்கிறதா என்றால் நிறைய இருக்கிறது என்பதே எனது பதில். என் பெற்றோர் அவர்களின் பேய் பற்றிய  பல அனுபவங்களை சொல்ல கேட்டிருக்கிறேன். இரண்டுவித பேய்கள் உண்டு; இறந்தவர்களின் ஆவி என்பது ஒன்று மற்றது பேய். பேயை சிலரால் மட்டுமே பார்ப்பதற்கு முடியும், அதற்க்கு ஜாதகத்தில் நான்கு வகையான கணமாக மனிதர்களின் பிறந்த நேரத்தை கணக்கிட்டு பிரிப்பார்கள். அவ்வாறான  "கணம்" என்கின்ற நான்கு வகையில் ஒரு கணத்தில் பிறந்தவர்கள் மட்டுமே பேயை கண்களால் காண முடியும். பேய்கள் என்பது நாம் யாவரும் அறிந்தபடி எங்கே "அசுத்தம்" நிறைந்து காணப்படுகிறதோ அங்கே வந்து தங்கிவிடுகிறது. அசுத்தம் என்பது பாழடைந்த அல்லது உபயோகமற்ற நிலையில் இருக்கும் இடங்கள். அதுமட்டுமில்லாமல் அவை இருளில் நடமாடுவதை இயல்பாக கொண்டுள்ளது. அவ்வாறு இருளில் நடமாடுவதற்கு அவைகளுக்கு சாபம் காரணமாக உள்ளது.

மனிதர்களின் ஆன்மாக்கள் என்பது பேய்கள் அல்ல, அதனதன் தன்மையை பொறுத்து அலைந்து திரிகிறது. சில ஆன்மாக்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு பின்னர் செயலற்றுவிடுகிறது. எல்லா காலங்களும் ஆன்மாக்கள் வாழும் தன்மை கொண்டிருந்தாலும் மனிதர்களுடன் இணைந்திருப்பதற்க்கு இயலாது. அவ்வாறு இருப்பின் அவை தெய்வ அனுகிரகம் பெற்று சில காலம் தங்கி இருக்கும். ஒரு தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சியில் இந்த காலத்தில் பேய் இருக்கிறதா என்று விவாதம் நடந்தது. எந்த காலமானாலும் கடவுள் உண்டு. சில காலம் பேய்களும் இருக்க வாய்ப்பு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த காலத்து பேய்கள் என்று குறிப்பிட்டு சொன்னால் தீமை அனைத்தும் "பேய்" தான். எங்கே வெற்றிடமும் தீமையும் நிறைந்து காணப்படுகிறதோ அங்கே "பேய்" நிரந்தரமாக குடிஎற்றப்படுகிறது.

காதல் அல்லது அன்பு என்பது தெய்வ குணம், எங்கே அன்பும் காதலும் நிறைந்து காணப்படுகிறதோ அங்கே மீறுதல்கள், வன்முறைகள், அக்கிரமம், அநியாயம், கொலை, கொள்ளை, பணத்தாசை, பொருளாசை, இச்சை, விபசாரம், வேசித்தனம், திருடு போன்ற "தீமை"களுக்கு இடமிராது. காதல் தோல்வி என்றால் பெண்ணின் மீது அமிலம் வீச வேண்டும் என்ற அரக்க எண்ணம் ஏற்ப்படாது. அன்பு என்கின்ற காதல் மனைவியின் மீதும் பெற்றெடுத்த பிள்ளைகள் மீதும் நிறைந்திருந்தால் வன்கொடுமை இராது. புறம் கூறுதல், பொறாமை, கோள்சொல்லுதல், பொய் பேசுவது, கேலி செய்வது போன்ற அத்தனை தீமைகளும் "பேய்" பிடித்திருப்பதற்கு சான்றுகள். இந்த காலத்தில் பேய் இருக்கிறது என்பதற்கு இவை அனைத்துமே சாட்சிகள்தான். ஏனெனில் கடவுள் என்பவர் இவை அனைத்திற்கும் எதிர்மாறானவர்.

கடவுளை தன்னுள் வைத்திருக்கும் ஒருவரையும் பேய் அண்டுவதில்லை. எங்கே தீமைகள் நிறைந்திருக்கிறதோ அங்கே கடவுள் தங்குவதற்கு இயலாது. தூய்மையான மனம், குற்றமற்ற எண்ணம், அன்பு இவை மட்டுமே கடவுளின் இருப்பிடம் ஆனால் இன்றைக்கு எங்கும் எதிலும் தீமையை மட்டுமே காண முடிகிறது மனிதர்களின் மனம் முழுவதும் பேய் தங்கி கிடக்கின்ற இருட்டறையாக இருக்கிறது, இவை அனைத்தும் பேய் பிடித்திருப்பதற்க்கான நிதர்சனமான உண்மை. பேய் என்பது எங்கோ மரத்தின் மீது அமர்ந்து கொண்டு போவோரை எல்லாம் பிடித்துகொள்வது என்பதுதான் கட்டுக்கதை. இன்றைய சமுதாயத்தில்தான் பேய் தனது பிடிக்குள் பலரையும் ஒன்று திரட்டி கொண்டு வருவதற்கான சாட்சிகள் நிறைந்து காணப்படுகிறது.

..