Translate

1/31/2013

யார்தான் நடிக்கவில்லை


"முட்டை இடுகிற கோழிக்குதான் வலி தெரியும்" என்று சொல்வார்கள், கமல்ஹாசன் தனக்கிருக்கின்ற சொத்துக்கள் எல்லாவற்றையும் "விஸ்வரூபம்" திரைப்படம் எடுப்பதற்கு தேவைப்பட்ட பணத்திற்காக எழுதி கொடுத்து விட்டதாக நேற்று பத்திரிகையாளர்களிடம் பேசினார், அவரது திரைப்படம் வெளியாகி இருந்தால் அதில் கிடைக்கும் பணத்தை கடன் வாங்கியவர்களுக்கு திரும்ப கொடுத்திருக்க முடியும், தடைக்கு மேல் தடை என்று திரைப்படம் வெளியாகும் நாள் கேள்வி குறியானதால் எழுதி கொடுத்த சொத்துக்களை பணம் கொடுத்தவர் எடுத்துக்கொள்ளும் நிலைமை அவருக்கு ஏற்பட்டது என்பதுதானே அதற்க்கு அர்த்தம்?, அதுதானே சரியான பதில், திரைப்படம் தமிழகத்தில் மட்டும்  திரையிடுவதற்கு தடை விதித்துவிட்டு அவரது நஷ்டத்திற்கு பொறுப்பு தாங்கள் அல்ல என்று சொன்னால், அதற்க்கு அர்த்தம் வேண்டுமென்றே அவர் அந்த கஷ்டம் அல்லது ந(ஷ்)ட்டம் அடைய வேண்டும் என்று நினைத்து இருப்பின்; அவர் தனது சிக்கல்களை  பகிரங்கமாக தெரிவித்து இருப்பது எவ்விதத்திலும் தவறாகாது [அல்லவா], கமலஹாசனின் பக்கம் நியாயம் இருக்கிறதா என்று மட்டும் யோசிக்கவே இவ்வாறு நான் எழுதுகிறேன் என்று அர்த்தமில்லை, எனக்கு யார் மீதும் தீவிர பற்றோ தீவிர வெறுப்போ எப்போதுமே கிடையாது, நடுநிலையாளர்களின் பக்கம் தான் என்னுடையது.

http://rathnapeters.blogspot.in/2010/02/blog-post_5054.html


இஸ்லாமியர்களின் உணர்வை நான் மதிக்கிறேன், ஏற்கனவே மசூதி இடிக்கப்பட்ட விவகாரத்தைப் பற்றி குறிப்பிடும்போது அயோத்தி என்ற நகரத்தையே கண்டுபிடிக்க இயலவில்லை என்று தெரிந்த பின்னர் இடித்துவிட்ட இஸ்லாமியர்களின் பழமையான மசூதியை திரும்ப கொடுக்க முடியுமா என்பதே எனது கேள்வியாக இருந்தது. மதம் சாதி என்ற பெயரில் மனித நேயம் கேடுற ஒருநாளும் மக்கள் இடம் தரக்கூடாது என்ற எனது கருத்தை என்னால் அடிக்கடி சமயத்திற்கு ஏற்றவாறு மாற்றிக் கொள்ள இயலாது..அவரவர் கருத்தை பதிவு செய்வது என்பது குடியரசு நாடுகளில் மனிதர்களின் அடிப்படை உரிமைகளில் ஒன்று என்ற நோக்கில் இங்கே பதிவு செய்கிறேன்.

அரபு மொழியில் பின்புலத்தில் குரானின் வாசகங்கள் இருப்பதுதான் அப்படத்தை தடை செய்யக்காரணம் என்றால், அத்திரைப்படம்  வெளியாகும் நாள் வரை பொறுத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன, அதற்க்கு முன்பதாகவே கமல்ஹாசனின் கருத்திற்கு கொண்டு சென்றிருந்தால் இத்தனை இடர்கள் ஏற்பட்டிருப்பதை தவிர்த்திருக்கலாமே, அல்லது அக்காட்சிகளை நீக்கவேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்திருக்கலாமே, அவ்வாறான கோரிக்கையை கமல்ஹாசன் ஏற்றுகொள்ளாத பட்சத்தில் அப்படம் திரையிட தடை கோரபட்டிருந்தால் அது சரியான முறை, அதை விடுத்து வெளியாகும் நாள்வரை காத்திருந்து தடை செய்வது என்பது உள்நோக்கம் கொண்டிருப்பதை உணர்த்தவில்லையா.

எந்த மதத்தையும் ஆதரிப்பதும் நிராகரிப்பதும் ஒரு உண்மையான கலைஞன் செய்யக்கூடாத காரியம் அவ்வாறு செய்தால் மக்கள் அவரை கலைஞன் என்று ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள், ஒரு கலைஞனின் சொந்த கருத்தை திரையில் அல்லது எழுத்தில் வெளிப்படுத்தினால் மக்கள் ஆதரவு இல்லாமல் போகும்,  'எம்மதமும் சம்மதம்' என்று கூறும் இந்தியாவில் அத்தகைய மதம் சார்ந்த, சாதி சார்ந்த கொள்கை எடுபடாது என்பதை கமலஹாசன் அறியமாட்டாரா  என்ன. உண்மையான புறக்கணிப்பை உணர்ந்த பின்னர் எந்த மாநிலத்தில் ஒருமைப்பாடு உள்ளதோ, எங்கே ஒருவரின் கருத்துரிமைக்கு எதிர்ப்பு இல்லையோ அங்கே தான் செல்ல நினைப்பதாக அவர் கூறியதை கூட சில விஷமிகள் "மிகவும் நன்றாக நடிக்கிறார்" என்று கூறினார்கள். அதற்கும் இன்னும் கொஞ்சம் மேலே சென்று "நன்றாக விளம்பரம் செய்யப்பட்டுவிட்டது" என்றும் கூறினார்கள். என்ன மனிதர்கள்!!.

நடிகன் அல்லது நடிகை என்றால் அவர் எப்போதுமே நடிப்பார் என்பது போல் பேசப்பட்டது ஒருபுறம், நடிக நடிகையரைத் தவிர வேறு யாருமே நடிப்பது இல்லையா, அவர்களைவிட அதிகமாக அன்றாட வாழ்க்கையில் தினமும் நடிப்பவர்கள் தான் அதிகம், அதனால்தான் கொலை கொள்ளை, வழிப்பறி, கற்பழிப்பு, என்றெல்லாம் நடந்தேறி வருகிறது. அவ்வாறு குற்றங்களை செய்யும் சமூக விரோதிகளை அடையாளம் கண்டுபிடிக்க இயலாமல் தானே குற்றவாளிகள் எங்கும் மலிந்து கிடக்கின்றனர்?

தமிழகத்தில் விஸ்வரூபம் திரைப்படம் பார்க்கின்ற ஒவ்வொருவரும் அரபு மொழியை நன்கு படித்து அதன் அர்த்தம் அறிந்து கொள்பவர்களா என்ன, அத்திரைப்படத்தில் சில நிமிடங்களில் வந்து போகின்ற காட்சியை பார்க்காமல் அதன் பின்புலத்தில் அரபுமொழியில் இருக்கின்ற வாசகங்களை படித்துவிட்டு குரானையும் இஸ்லாமியர்களையும் இழிவாக பேசுவார்களா அல்லது நினைத்து விடுவார்களா, புரியவில்லை. விவாதம் என்கின்ற நோக்கில் பார்த்தால் கூட இதில் எங்கேயும் நியாயம் தெரியவில்லை. வீணான எதிர்ப்பு, இதில் காயம் அடைந்தவர் கமல்ஹாசன் மட்டுமே என்பதை தெளிவாக அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.



1/26/2013

முன்னேற்றம்



மன சாட்சிக்கு பயந்த காலம் இப்போது இல்லை, எப்படி வேண்டுமானாலும் வாழலாம் அதில் தவறு ஒன்றும் இல்லை என்று வாழும் கூட்டம் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது, தெய்வம் என்பதை வியாபாரமாக்கி தெய்வ பயமில்லாமல் தெய்வத்தின் பெயரை சொல்லி பணம் சம்பாதிக்கும் இழிநிலை பெருகிபோனது, உடல் இன்பம் காணுதல் என்பதில் கேவலமான முன்னேற்றங்கள், அறிவியலையும் மின்னணு கருவிகளை பயன்படுத்தி மோசம் செய்வதை ஒரு தொழிலாகவே நடத்தும் கூட்டத்தின் பெருக்கம், மனிதனையும் தெய்வத்தையும் விட பணம், தங்கம், வீடு, நிலம் போன்றவற்றின் மதிப்பு பன்மடங்கு அதிகரித்து கொண்டிருக்கும் நிலை. கிடைத்ததை சுருட்டிக் கொள்ளும் மனப்பான்மை. போட்டி பொறாமை விரோதம் கொலைவெறி அடுத்தவரை கெடுக்க அழிக்க சதி திட்டமிட்டு தாக்குவது, அதற்காக மாந்த்ரீகம் செய்வது, பூஜை செய்வது, தாயத்து அணிவது என்று சமூகம் அவலநிலையை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து கொண்டே செல்கிறது.

பாவம், புண்ணியம் என்ற வார்த்தைகளை அகராதியில் கூட இனி அச்சடிக்காமல் விட்டுவிடுகின்ற அளவிற்கு அதன் உபயோகம் காணாமல் போகிறது. மனிதர்கள் தெய்வத்தை உண்மை என்று நம்பியதற்கு பதிலாக அறிவியலை மட்டுமே தெய்வம் என்று நம்புகின்ற காலம் இது, உறவுகளின் அவசியம் தேவையில்லை என்று வீசிவிடுகின்ற காலம், இயற்கையை நேசித்த நாட்களை இனி வரலாறுகள் மட்டும் தான் சொல்லி கொண்டிருக்கும், மழை என்பதை கூட கணினியில் கிராபிக் படத்தில் மட்டுமே சிறுவர்கள் காண வேண்டியிருக்கும், மழையின்றி விளைச்சலின்றி போனால் மனிதன் தங்கத்தையும் வெள்ளியையும் உருக்கி தின்பானா அல்லது ரூபாய் நோட்டுக்களை மென்று தின்பானா, அல்லது அறிவியலில் உணவு உருவாக்க ஏதேனும் முயற்சி செய்வார்களோ.

மனிதனின் அறிவியல் வளர்ச்சி மானுடத்தையே அழிக்கவா அல்லது காப்பதற்க்கா, அணுகுண்டு சோதனை எதற்கு (எதிரியை) மனிதனை அழிக்கத்தானே, தினம் தினம் புதிய கண்டுபிடிப்புகள் எதற்காக மானுடம் தழைக்கத்தானே, ஆனால் அழிக்கும் ஆயுதங்களை எதற்காக சேமிக்க அல்லது கண்டுபிடிக்க வேண்டும், பாதுகாப்பிற்கு என்று சொன்னால் யாரிடமிருந்து யாரை பாது காக்க, மனிதர்களை மிருகங்களிடமிருந்து பாது காப்பதற்கா, அல்லது மனிதர்களிடமிருந்து மனிதர்களை காப்பதற்க்கா, அப்படியானால் மனிதர்கள் தான் மனிதர்களுக்கு விரோதிகளா, விரோதத்தின் நோக்கம் என்ன, மனிதர்களைவிட மண்ணிற்கு முக்கியத்துவம்.


1/25/2013

விஸ்வரூபம்



எவ்விதத்திலும் வன்முறையை ஆதரிக்க கூடாது என்பதுதான் உலகம் முழுவதும் உள்ள நாடுகளின் ஒருமித்த கருத்து. வன்முறையை தூண்டும் வகையில் எவ்வித செய்கைகள் ஆதாரபூர்வமாக இருந்தால் அது யுனிவர்சலாக தடைசெய்யப்பட வேண்டிய ஒன்று என்பதில் மாற்று கருத்து இருக்க முடியாது, அவ்வாறு மாற்று கருத்து இருப்பின் அவர் தீவிரவாதியாக இருக்கவேண்டும். மிருகத்தை வதைப்பது போல திரைப்பட காட்சி இருக்க கூடாது அவ்வாறு இருந்தால் அதை நீக்க வேண்டும் என்பது மிருகவதை சட்டம் வரையறை உண்டு. கொலையாளி என்று நிருபிக்கப்பட் ட நபரை தூக்கிலிடுவதை தடுக்க கோருவதற்கு மனிதஉரிமை சட்டம் உள்ளது. தீவிரவாத செய்கைகளை ஆதரிப்பவர்களும் குற்றவாளிகள் தான், குற்றம் செய்பவர் எவராக இருப்பினும் அவரை சட்டத்தின் முன் பிடித்து கொடுக்கவேண்டியது ஒவ்வொருவரின் கடமையுமாகும்.

சமுதாய விரோத செயல்களில் ஈடுபடுபவர் தனது உடன் பிறந்த சகோதரனாக அல்லது மகனாக இருந்தாலும் அவருக்கு சட்டத்திலிருந்து பாதுகாப்பு கொடுப்பதும் புகலிடம் கொடுப்பதும் தீவிரவாதிக்கு துணை போனதற்கான குற்ற பிரிவுகள் சட்டத்தில் உண்டு. ஆனால் எத்தனை பேர் அவ்வாறு தங்களை தூய்மையாக வைத்து கொண்டுள்ளனர் என்பது அவரவர்களின் மனசாட்சிக்கு மட்டுமே தெரியும். பெற்றோருக்கு தெரியாமல் சமூக விரோத கும்பல்களுடன் உறவு வைத்துக் கொண்டு அவற்றால் கிடைக்கும் வருமானத்தை செலவிட்டு எத்தனை திருமணம் நடக்கிறதோ, எத்தனை சொந்த வீடுகள் வாங்கப்படுகிறதோ, எத்தனை பேர் படிப்பதற்கு கொடுக்கப்படுகிறதோ, தங்களது சொந்த வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்துவது போன்ற இன்னும் எத்தனையோ காரியங்களை செய்து வருகின்ற இளைஞர்களை பிடித்து சட்டத்தின் முன் நிறுத்த எத்தனை பேர் முன் வருகிறார்கள். காரணம் சுயநலம்.

சுயநலவாதிகளால் சுருங்கி போன சமுதாயம், வறுமை முற்றிப்போனால் 'களவும் கொலையும் தவறல்ல' என்ற வேதாந்தம் பேசிக்கொண்டு மனம் போன நோக்கில் இன்றைய சமுதாயம் 'தீவிரவாதிகளை' முகமூடிக்குள் மறைத்து கொண்டுதான் செயல்படுகிறது, வங்கியில் கொள்ளை, ஏ டி எம் உடைத்து கொள்ளையடிக்க முயற்சி, நகை பணத்துக்காக கழுத்தறுத்து கொலை, பலவித மோசடி கும்பல்கள் கள்ள ரூபாய் நோட்டுகளை புழக்கத்தில் விடுவது, குண்டு வெடிப்பு, என்று தினம் நாளேடுகளை நிரப்பிக்கொண்டிருக்கும் செய்திகள் நமக்கு எதை சொல்கிறது. அவ்வாறு கொள்ளை கொலை குற்றம் செய்த கும்பல் காவல்துறையால் பிடிபட்ட பின்னர் அவரது பெயர் நிழற்ப்படம் போன்றவை செய்திகளில் வெளியாகும்போது கொள்ளையர்களின் சாதி மதங்களை சேர்ந்தவர்கள் குழுவாக திரண்டு கொண்டு எங்களது சாதிக்காரனை அல்லது எங்களது மதத்தை சேர்ந்தவனை அவமானப்படுத்துகிரீர்கள், அவ்வாறு செய்திகளில் வெளியிடுவதை தடை செய்யவேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்தால் அதை சட்டம் ஏற்றுக்கொள்ளுமா? இதற்க்கு பெயர்தான்  "சுயநலவாதம்". வேற்று மத (அ ) சாதிக்காரனை இழிவுபடுத்தினால் அதை கண்டு குதூகலிப்பது தனது மத (அ ) சாதிக்காரனைப்பற்றிய இழிவு செய்தியை நியாயப்படுத்தி அறிக்கை வெளியிடுவது. இது என்ன வாதம்?

மதவாதம் சாதிவாதம் தீவிரவாதம் இன்னும் என்ன மீதமிருக்கிறது, ஒருவரை ஒருவர் அடித்துக்கொண்டு விரோதிகளாக எத்தனை காலம் நீடிப்பார்கள், எங்கே போகிறது இந்த சமுதாயம். முன்னேற்றம் அல்லது நாகரீகம் என்று நா கிழிய பேசுகின்ற இவர்கள் எதை குறிப்பிடுகிறார்கள். நாகரீகம் என்று இவர்கள் கூறுவது கிராப்பு தலையுடன் பான்ட்டும் அல்லது ஜீன்ஸ் சொக்காயும் வித விதமான டீ ஷர்ட்டுடன் கால்களில் ஸ்போர்ட்ஸ் ஷூ அணிந்து கொண்டு விலை உயர்ந்த சொகுசு காரில் [இரட்டை அல்லது நான்கு சக்கர வண்டிகளில்] வலம் வருவதா? அல்லது பளிங்கு பதித்த பங்களாவில்   அலங்கார விளக்குகளின் நடுவே மதுவுடனும் மங்கைகளுடன் சுகபோகம் அனுபவித்து கொண்டு உலாவும் வாழ்க்கையா? அல்லது முன்னேற்றம் என்று சொல்வதெல்லாம் ஆங்கிலத்தில் படித்து பட்டம் வாங்குவதா?

இவர்கள் குறிப்பிடும் முன்னேற்றத்தின் அளவுகோல் செய்வதொன்று சொல்வது வேறு, படிப்பது ஒன்று இடிப்பது வேறு, எல்லோரும் மிக அழகாகவே "தினமும் நடித்து" தாங்கள் மிகவும் முன்னேறியவர்கள் என்பதை பல வகைகளிலும் வெளிகாண்பித்து கொண்டிருக்கின்றார்கள். 

செய்திகளில் வருகின்றவற்றை கருவாக வைத்து எடுக்கப்படுகின்ற திரைப்படங்கள் ஏராளம். இதுவரை வெளிவந்த திரைப்படங்கள் அத்தனையும் தணிக்கை அதிகாரிகளால் தணிக்கை செய்த பின்னரே திரைக்கு வருகிறது. தற்போது விஸ்வரூபம், இத்தனை தடையை கண்டிருப்பது விசித்திரமாக உள்ளது. அதிலும் கமல்ஹாசன் திரையுலகிற்கு புதியவர் இல்லை, அவருக்கு வன்முறையை கிளப்புவதில் ஆர்வம் இருக்க முடியுமா என்பதை பற்றி சாதாரண மனிதனுக்கே தெரிந்த விஷயம் தான், இதில் "வி(ஷம்)மம்" செய்பவர்கள்  அவரை கேவலப்படுத்த செய்யப்படுகிறதா அல்லது வேறு உள்நோக்கம் கொண்டதா என்று சிந்திக்க வைக்கிறது.




1/18/2013

இந்திய பிரச்சினை

வணக்கம் 

பல மாதங்களுக்குப்பின்னர் இன்றைக்கு இங்கே வர தோன்றியதற்கு காரணம் ஏதும் இல்லை, எதையாவது எழுத வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஏற்ப்படுவதே இல்லாமல் போனதன் காரணம் அறிந்து கொள்வதற்கு கடல் அளவு விஷயங்கள் காத்திருக்க எதையாவது எழுதி அதற்க்கு கருத்துக்களை எதிர்பார்த்து வரவேற்ப்பு கிடைத்தால் நிம்மதி அடைவதோடு நிற்காமல் என்றாவது, வாழ்நாளில் ஒரு முறையாவது ஒரு புத்தகமாவது அச்சிட்டு வெளியிட வேண்டும் என்கின்ற ஆவல் எழ அந்த புத்தகம் சிலருடைய கையிலாவது சென்று சேர்ந்திட வேண்டும் என்கின்ற கனவோடு மிகவும் வருந்தி எழுதி ஒன்றோ இரண்டோ அதிகம் போனால் பத்து புத்தகங்களை நாமே நமது நண்பர்களுக்கு இலவசமாக வழங்கி (ஒரு புத்தகம் கூட விற்காமல்) அவர்கள் அவற்றை படித்துவிட்டு சொல்லப்போகும் கருத்துகளுக்கு காத்து கிடக்கும் தவிப்பும் எதிர்பார்ப்பும் எழுதுகோல் பிடிக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஏற்ப்படுவது இயல்புதான்.

அந்த நப்பாசையெல்லாம் நமக்கு வேண்டாம், "பழம் புளிக்கிறது" என்று நரியைப்போல் ஒதுங்கிவிடுவதும் இயல்புதான். இவற்றிற்கு மேலே ஒருபடி சென்று, சில நயவஞ்சக கூட்டத்தின் ஒட்டுமொத்த வடிவமாக யார் எழுதுவார் என்று காத்திருந்து அதை அப்படியே தான் எழுதியதை போல "திருடி"ச்செல்லும் "மானம் கெட்ட" அயோக்கியர்களின் சூறையாடலை சமாளிக்க இயலாமல் ஒதுங்கி சென்றுவிடுவதும் இங்கே இயல்புதான். இவற்றை எல்லாம் மொத்தமாக ஒதுக்கி விட்டு அல்லது மறந்துவிட்டு எதையாவது எழுதி கொண்டே இருப்பதும் இயல்புதான்.

எழுதுவதற்கு நாட்டில் என்ன செய்தியா இல்லை, ஒவ்வொரு நாளும் செய்திகள் ஊடகங்களையும் செய்தி தாள்களை நிரப்பி விடுகிறதே. நல்ல செய்தியை லாட்டரி சீட்டு எண்ணை தேடி கண்டுபிடிப்பதை போல கண்டுபிடிக்க வேண்டியதாக உள்ளது. இன்றைய தினத்தில் செய்திகளில் முதலிடத்தை பிடித்துக்கொள்வது பெரும்பாலும் "கெட்ட" செய்திகளாக இருப்பதில் இருந்தே எதை நோக்கி உலகம் சென்று கொண்டிருக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது. எது எப்படி போனால் நமக்கு என்ன என்று நாட்டில் பலர் உண்டு, 'யார் எக்கேடு கேட்டால் உனக்கென்ன, நாம உழைச்சாத்தான் கஞ்சி' என்று இருப்பவர்கள் எண்ணிக்கையில் அதிகம்.

ஒரு கூட்டம் சேர்த்துக்கொண்டு 'ஒழிக' என்று கோஷங்களை எழுப்பி அதிக பட்ச்சமாக தேசிய கோடி அல்லது கட்சி கோடி அல்லது சம்பந்தப்பட்டவரின் உருவம் என்று சொல்லி பொம்மை செய்து அதை செருப்பால் அடித்து தீவைத்து நாசப்படுத்தும்போது காவல்துறையால் கைது செய்யப்பட்டு இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாக ஒருநாள் திருமணமண்டபத்தில் வைத்துவிட்டு வெளியேற்றுவது வரை தங்களது எதிர்ப்பை காண்பித்து அதை சில ஊடகங்கள் தங்கள் செய்திகளில் காண்பித்து அவர்களுக்கும் 'வேலை' கொடுத்து இவ்வாறாக இந்தியாவில் பிரச்சினைகளும் அதை எதிர்ப்பவர்களும் சாதாரண செய்திகளாகி, எந்த பிரச்சினைகளும் எவ்வித தீர்வையும் காணாமலேயே கோப்புகளுக்குள் பூச்சிகளுக்கு உணவாகும், காலம் கடந்து கொண்டிருக்கும் பிரச்சினைகள் முடிவற்றதாய் எங்கோ ஒரு மூலையில் கிடக்கும், கிடப்பில் கிடக்கும் எத்தனையோ பிரச்சினைகளுடன் புதியதும் பழமையாகி விடும் இவைதான் இந்திய பிரச்சினை.

என்னை இவற்றில் எவற்றுடனும் இணைத்துக் கொள்ள விருப்பம் இன்றி எழுதுவதை மட்டும் 'காதலிப்பதால்' மீண்டும் எழுத வந்துவிட்டேன்.