Translate

9/12/2011

பாசபறவைகள்

உடன் படித்த அல்லது பணி செய்கின்ற பெண்ணையோ ஆணையோ காதலித்து திருமணம் செய்துகொள்வது என்பது மிகவும் சாதாரணமாகிப் போனாலும் இன்னும் பல குடும்பங்களில் காதலுக்கு எதிர்ப்பு இல்லை என்றாலும் மதம் ஜாதி மற்றும் அந்தஸ்த்து போன்றவற்றை கருத்தில் கொண்டு அல்லது முக்கியத்துவமாக கருதி அப்படிப்பட்ட திருமணங்களுக்கு சம்மதம் தெரிவிப்பது இல்லை. சமுதாயத்தில் பலவிதமான மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருந்தாலும் அடிப்படையில் பல குடும்பச் சூழல் இன்னும் பழமையான கருத்துக்களை பாதுகாக்கின்ற சமுதாயமாகத்தான் உள்ளது. என்னதான் காதல் வலிமை படைத்தது என்றாலும், காதலுக்காக பெற்றவர்கள் உறவுகள் எல்லாவற்றையும் எடுத்தெறிந்துவிட்டு தாங்கள் விரும்பியப்படியே திருமணம் செய்பவர்களும் சமூகத்தில் காணப்படுவதும் புதிதல்ல.

அவ்வாறு பெற்றோர் மற்றும் உறவினர்களின் பாசத்தை எல்லாம் மறக்கச் செய்து காதலை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு திருமணம் செய்து கொண்டாலும் சில காலம் சென்ற பின்னர் தங்களது உறவினர்களையும் பெற்றோரையும் காண வேண்டும் என்கின்ற தூண்டுதலை ஏற்ப்படுத்துவது தான் பாசம். எல்லாவித பாசங்களிலும் தாய்க்கும் மகளுக்குமான பாசம் என்பது மிகவும் விசாலமும் ஆழமுமானது. இதை ஒவ்வொரு பெண்ணும் தான் தாய்மை அடைகின்ற காலத்தில் உணருகிறாள். அதே போன்று ஒவ்வொரு ஆணும் ஒரு குழந்தைக்கு தகப்பனாகின்ற போது தனது பெற்றோரின் பாசத்தை முழுவதுமாய் விளங்கிக் கொள்ள முடிகிறது.

என்னதான் காதல் கண்ணை மறைத்தாலும் பெற்றோர் உறவினர்களின் பாசத்தை உதாசீனப்படுத்திவிட்டு காதலனுடனோ காதலியுடனோ முழு மன நிறைவோடு வாழ முடியுமா என்றால் நிச்சயம் முடியாது, 'ஆசை அறுபது நாள் மோகம் முப்பது நாள் ' என்று சும்மாவா சொன்னார்கள். எனக்குத் தெரிந்த பெண் சுமார் இருபத்து ஐந்து வயதிருக்கும், அவளது தகப்பனார் அவள் சிறுமியாக இருந்த போது இறந்து விட்டார், அவளது தாய் அவளை வளர்த்து படிக்க வைத்தார், நன்றாக படித்து முடித்து வேலை வாய்ப்பும் கிடைத்தது, மூன்று அல்லது நான்கு வருடம் வேலை செய்தாள், அவளுக்கு மாப்பிள்ளை பார்க்க ஆரம்பித்தார் அவளது தாயார். அவளுடன் கல்லூரியில் படித்து வந்த ஒரு ஆணுடன் அவள் அடிக்கடி கைபேசியில் பேசுவதுண்டு, அவனை தனது கல்லூரி நண்பர்களில் ஒருவன் என்று தனது தாய்க்கு ஏற்கனவே அறிமுகம் செய்திருந்தாள்.

இந்நிலையில் அந்த பெண்ணுக்கு மாப்பிள்ளை பார்க்கும் படலம் துவங்கவிருந்த சமயத்தில் குறிப்பிட்ட பையனை திருமணம் செய்து கொள்ள தான் விரும்புவதாக தன் தாயிடம் தெரிவிக்க, அதை முழு மனதுடன் தன் தாய் ஏற்றுக்கொள்ளாதிருந்ததை மகள் அறிந்தும் தனது திருமண ஏற்பாடுகளை தானே செய்வதற்கு ஆரம்பித்துவிட்டாள். திருமணத்திற்கு ஒருவாரம் இருந்த சமயம் மாப்பிள்ளை வீட்டார் வட மாநிலத்திலிருந்து சென்னை வந்து வேறு இடத்தில் தங்கியிருந்தனர். திருமணத்திற்கு முந்தின இரவு சாப்பாடு சாப்பிடுவதற்காக மாடியிலிருந்த தங்களது அறையிலிருந்து வீட்டின் கீழே இருக்கும் சமயலறையிலிருந்த உணவை எடுத்து உண்பதற்காக மாடிப்படிகளில் இறங்கிக்கொண்டிருந்த மணமகளின் தாயார் கால் தவறி மாடிப்படிகளில் விழ அவரது மண்டையின் உள்ளே படுகாயம் ஏற்ப்பட்டு காதுகளின் வழியே ரத்த வெள்ளத்தில் அங்கேயே பிணமானார்.

அவர்
மாடி படியில் விழுந்து கிடந்த
தை அங்கிருந்த ஒருவரும் கவனிக்கவில்லை, சிறிது நேரம் சென்ற பின்னர் அதே மாடிப்படிகளில் இரவு உணவை உண்பதற்காக இறங்கி வந்த மணமகள் தன் அம்மா கீழே விழுந்து கிடப்பதை பார்த்தபோது அவர் கண்கள் மூடி கிடக்க காதுகளிலிருந்து வழிகின்ற ரத்தம் மட்டும் நிற்கவே இல்லை என்பதை அறிந்து மருத்துவமனைக்கு எடுத்துச் சென்ற போது அவர் இறந்து ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேல் ஆகிவிட்டிருந்த தகவல் சொல்லப்பட்டது. காதுகளிலிருந்து வழிந்த இரத்தத்தை நிறுத்த மருத்துவர்கள் மருத்துவம் செய்து உடல் அன்றிரவே அடக்கம் செய்யப்பட்டது.

ஏற்பாடுகள் செய்தபடி
அடுத்த நாள் திருமணம் நடந்தது, மணமகளும் மணமகனும் எப்போதும் போல மிகவும் சந்தோஷத்துடன் மேடையில் வந்த விருந்தினர்களிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். இந்த சம்பவத்தை பார்த்த என்னால் இன்றுவரையில் மறக்க இயலவில்லை. இத்தனை பெரிய அதிர்ச்சியை மறந்து இயல்பான சந்தோஷத்துடன் இந்த பெண்ணால் எப்படி அடுத்தநாள் மணவறையில் இருக்க முடிந்தது என்பதும் நான் கண்டது எல்லாம் நாடகமா அல்லது ஏதோ சினிமாவிற்காக பதிவு செய்யப்படும் காட்ச்சிகளா என்று சந்தேகமாக இருந்தது. நடந்த சம்பவத்திற்காக அழுது கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று நான் ஒருபோதும் சொல்லேன். ஏற்கனவே செய்திருந்த திருமண ஏற்பாடுகளை நிறுத்துவதால் ஏகப்பட்ட பணம் வீணாகும் என்பதையும் நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன், ஆனால் இயற்கையான வருத்தம் என்பதை, தன்னை வளர்த்து ஆளாக்கி (தனது தகப்பனில்லாமலேயே) தனது திருமணத்தை காண இயலாமல் திடீரென்று இறந்து போன தனது தாயின் நினைவு இல்லாமல் ஒரு பெண்ணால் இருக்க இயலுமா என்பதை என்னால் இன்றுவரையில் நினைத்து பார்க்க இயலவில்லை.

இன்றைய சமுதாயம் பாசம் அன்பு உறவு போன்றவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்காத சூழ்நிலை பெருகிவருகிறது. என்னதான் தனது திருமணத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாத தாயாக இருப்பினும் திடீர் மரணம் என்பது மனதை வருந்த வைக்காதா என்ற கேள்வி என்னை துளைத்தெடுத்தது. என்னை மட்டுமல்ல அந்த பெண்ணின் ஏனைய உறவினர்களையும் நண்பர்களையும் கூடத்தான் ஆச்சரியப்பட வைத்தது.


^^^^^^