Translate

4/10/2011

படித்தால் மட்டும் போதுமா




எதிர் வீட்டுக்காரனையும் அடுத்த வீட்டுக்காரனையும் பார்த்து அவசரப்பட்டு கோபத்தில் அல்லது....பொறாமையில் ....வாய்தவறி ஏதாவது இடக்கு முடக்கா பேசிவிட்டால் அது நமக்கு நாமே வச்சுகிட்ட ஆப்பாக மாறுவது எப்படி, அதற்க்கு நல்ல உதாரணம்; தி.மு.க - காங்கிரஸ் கூட்டணியுடன் மத்தியிலும் மாநிலத்திலும் ஆட்சிபொருப்பை ஏற்றுக்கொண்ட பின்னர், எதற்கெடுத்தாலும் 'மைனாரிட்டி தி.மு.க அரசு' என்று குறிப்பிட்டு தனது காழ்ப்பை வெளிப்படுத்தியதன் விளைவுத்தானா எந்த முக்கிய கட்சிகளுடனும் கூட்டு சேராமல் தனித்து நின்று போட்டியிட வேண்டிய கட்டாயத்திற்குள் தள்ளப்பட்டது என்று நினைக்கத்தோன்றுகிறது.

தேர்தல் முடிவுகள் வெளியான பின்னர் மதவாதிகளுடன் கூட்டணி ஏற்ப்படுத்திகொண்டு ஆட்சி பொறுப்பை பகிரும் நினைப்பு இருந்தாலும் இருக்கலாம், எப்படி பார்த்தாலும் தான் உபயோகித்த ஆப்பு தனக்கே திரும்பி கேள்வி கேட்டால், அதாவது ருத்ராட்ச பூனைகளுடன் இணைந்து ஆட்சியை பகிர்ந்து கொண்டாலும் அதுவும் 'மைனாரிட்டி' என்பதை நிருபித்துவிடுமே. ஆனால் எதிர்கட்சியின் தலைவர் நிச்சயம் அதை எடுத்து சொல்லுவார், எங்களை 'மைனாரிட்டி தி.மு.க' என்று சொன்னவர்கள் இப்போது வேறு கட்சியுடன் இணைந்து ஆட்சியை கைப்பற்றியுள்ளது மட்டும் 'மைனாரிட்டி' இல்லையா என்று.

மைனாரிட்டி என்பதன் பொருள், தான் எப்போதுமே மைனராகவே [செல்வி, அல்லது 'திரு'வில் 'மதி' இழந்து நிற்ப்பதை தனக்குத்தானே அடிக்கடி நினைவுப்படுத்தி கொள்கின்றாரோ என்னவோ தெரியவில்லை] இருக்கிறேன் என்பதை சொல்லிக்கொள்வதோ. அடுத்தவர்களை கேலி பேசும்போது, தன்னைப்போல கேலி கிண்டல் பேசித் திரிபவர்கள் தன்னையும் கேலி பேசக் மாட்டார்களா என்று சற்று யோசித்துப் பார்த்தால் அடுத்தவர்களை விமர்சிக்க அல்லது கேலி பேசி கிண்டலடிக்கத் தோன்றாது. இவர் அரசியலுக்கு வராமல் இருந்திருந்தால் அச்சகத்தில் 'ப்ரூப் ரீடர்' பணிக்கு மிகவும் பொருந்தியிருப்பாரோ. அடுத்தவரின் மீதுள்ள வெஞ்சினத்தை வேறு வார்த்தைகளால் தொடுக்கத்தெரியாத பேதைதான் கிண்டல் அடிப்பதும் கேலி செய்வதுமாக இருப்பார்.

அரசியல் ஆசான் பெரியாரிடமும் அண்ணாவிடமும் தான் கற்று வந்த பல அரசியல் பாடங்களில் அரசியல் ஒழுக்கங்களையும் கற்று தேர்ந்தவர் கலைஞர், ஆசான் இல்லாத குயில் பாட்டை எழுதிய பாரதிக்கு கூட பல முன்னோடிகளின் வாழ்க்கை வரலாறுகள் குருக்குலமாக அமைந்தது. அரசியல் ஒழுக்கங்களை கற்றரியாதவர்கள் நடத்துகின்ற அரசியலில் ஒழுக்கத்திற்கும் நியாயத்திற்கும் எங்கே இடமிருக்கப்போகிறது. தந்தை பெரியார் தன் இயக்கத்தை செவ்வனே வளர்க்க எத்தனையோ விதமான அரசியலை கையாண்டார், அதில் ஒன்று மறைந்த எம்.ஜி. ஆர் அவர்களை தன் அறிவினாலும் அன்பினாலும் கவர்ந்து கட்சிக்காக பல மேடைகளில் எம்.ஜி.ஆரை வரவழைப்பதும் அங்கே பேசப்படும் கழக சீர்திருத்த கொள்கைகள் மக்களிடையே விழிப்புணர்வை ஏற்ப்படுத்த வழிவகுத்தது. நடிகர்களை அரசியல் மேடைக்கு வரவழைத்த பெரியாரின் துவக்கம் இன்றுவரை தொடருகிறது.


எம்.ஜி.ஆர் என்றாலே பெரிய ஜனத்திரள் அவரை மேடைகளில் காண ஒன்று திரளுவதும், அண்ணா அவர்களின் ஒப்பற்றப் பேச்சாற்றலாலும் கலைஞரின் திறமையான உரைநடைகளாலும் மக்கள் கவரப்பட்டு மேடைப்பேச்சுகளை கேட்க்க திரள்வது வழக்கம், அதனால் கழகம் வளர்க்கப்பட்டது, மக்கள் இவர்களுக்காகவே கூட்டங்களுக்கு படைஎடுக்கத்தவருவதில்லை. இருபத்து ஐந்து கால காங்கிரசின் உறுதியான பிடியிலிருந்த இந்திய திருநாடும் அதன் ஒப்பற்ற தலைவர்களிடையே திராவிடக் கழகம் நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமாக வளர்ந்து வெற்றிபெற்றது என்றால் அதற்கான உழைப்பும் அரசியலும் அதை நடத்திச் சென்ற பாங்கும் கணக்கிலடங்கா. காங்கிரசின் ஒரே மாபெரும் எதிர் கட்சியாக உருவெடுத்த தி.மு.க இயக்கம் மற்ற மாநிலங்களின் அரசியல்வாதிகளை திரும்பி பார்க்க வைத்தது.

இத்தகைய ஒரு நடவடிக்கையும் இல்லாமலேயே அரசியல் நடத்த வேண்டுமெனில் அதற்க்கான நாகரீகம் எங்கிருந்து வந்துவிடப் போகிறது. அரசியல் பாடங்களை பாட புத்தகத்தில் படித்து அறிந்து செயல்படுத்தினால் இப்படித்தான் அரசியல் நடத்தமுடியும். அறியாமை இருள் இன்னும் முழுவதுமாக அகன்றுவிடவில்லை என்பதை இந்த அரசியல்வாதிகளின் நடமாட்டம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. என்னதான் படித்தாலும், ஆங்கிலத்தை விளாசி பேசினாலும் ஒழுக்கம் என்பது வார்த்தைகளில் இல்லாதபோது, நாவை எவ்வாறு உபயோகிப்பது என்கின்ற நாகரீகம் அறியாமல் வாய்க்கு வந்ததை பேசிக்கொண்டு போகின்ற இவரை காணும்போது 'இவரெல்லாம் ஆங்கிலம் படித்து, பல ஆங்கில நூல்களைப் படித்து என்ன பயன் என்கின்ற கேள்வி எழுகிறது.

இதற்க்கு முன்பிருந்த எதிர்க்கட்சி தலைவர்கள் யாரேனும் இத்தனை தரமற்ற வார்த்தைகளை மக்கள் முன் மேடைகளிலும் வேறு ஊடகங்களின் வாயிலாகவும் பேசியிருக்க கூடுமா என்றால் இருக்கவே முடியாது என்பதை உறுதியாக கூற முடியும். குழாயடிச் சண்டையை போல விட்டால் ஒருவரையொருவர் தலைமுடியை பிடித்து அடித்துக் கொள்வாரோ என்று கூட எண்ண வைக்கிறது. சண்டையிடுவதற்கு மாமியாரும் நாத்தனாரும் கிடைக்காமல் போனதன் விளைவுதானோ என்னவோ, ஒலிபெருக்கியிலும் மேடையிலும் திட்டி தீர்க்கச் செய்யும் ஆவேசம் தோன்றக் காரணம். இதில் அப்பாவி பொதுமக்கள் விழி பிதுங்கி நின்று வாயினுள் ஈக்கள் போகும் அளவிற்கு வேடிக்கை பார்க்கின்றனர். அல்லது உடலினுள் வேறு ஏதேனும் கெட்ட ஆவிகள் புகுந்து கொண்டு துவம்சம் செய்விக்க சொல்லுகிறதா.


XXXXXXXXXXXXXXXXXX