Translate

10/14/2010

அன்புள்ள கணினிக்கு


பனிரெண்டு வருடங்களாக உலகை என்னறைக்குள் எடுத்துவந்த எனது முதல் கணிணி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதன் உழைக்கும் திறனை இழந்து வந்து என்னுடனான உறவை முடித்துக்கொள்ள தயாராகியது. எத்தனைவிதமான மனிதர்களை, உணர்வுகளை, செய்திகளை எனக்கு பகிரங்கமாகவும் ரகசியமாகவும் தெரிவித்து உணர்த்தி என் வாழ்க்கையில் இனி கணினியின்றி இயலாதென என்னுடன் இரண்டற கலந்துவிட்ட உயிரற்ற ஜடப்பொருட்களில் ஒன்றாகி இயங்கி வந்த, இருபதாம் நூற்றாண்டின் இணையற்ற இயந்திரமென்கின்ற கணிணி என்னை விட்டு பிரியா விடை பெற்று பிரிந்தது.

இதற்க்கு முன் சலவை இயந்திரமொன்றும் ஏறக்குறைய பதினைந்து வருடங்களாக என்னுடன் அயராமல் இயங்கி வந்த சடப்பொருள் ஒன்று என்னைவிட்டு பிரிய நேர்ந்த கதையும் உண்டு, மனிதர்களைவிட மிகவும் சரியாக தங்களது பணியை தவறாமல் செய்வதில் இயந்திரத்திற்கு ஈடு இணை கிடையவே கிடையாது. நம்முடன் வெகு காலம் பழகிய, உதவிய மனிதர்களை விட்டு முழுவதுமாக பிரிவதையே பெரிதாக எண்ணாத இயந்திர கதியாய் போன மனிதர்களுக்கிடையே, இயந்திரம் என்கின்ற சாதனம் எத்தனை வருடங்கள் உழைப்பை நமக்கு சிறப்பாய் கொடுத்திருந்தாலும் அதனை பிரிவதில் ஒன்றும் பெரிதாக வருத்தப்பட மனிதர்கள் இல்லை என்பதை காணும் போது இயந்திரத்திற்கும் மனித மனங்களுக்கும் என்ன பெரிய வித்தியாசம் என்று தான் நினைக்கத் தோன்றுகிறது.

நான் ஒன்பதாம் வகுப்பில் படித்துக்கொண்டிருந்த போது என் பக்கத்தில் உட்காருகின்ற பெண் அடிக்கடி புதிய எழுதுகோல்களை பள்ளிக்கு எடுத்து வருவது வழக்கம் அவ்வாறு ஒரு முறை அழகிய எழுதுகோல் ஒன்றை எடுத்து வந்தாள், அந்த எழுதுகோலை புத்தகங்களை வைக்கும் அறையில் வைத்தவள் திரும்பவும் எடுத்துச் செல்லவில்லை, அந்த பெண்ணிற்கும் எனக்குமான பொதுவான புத்தக அறை என்பதால் அந்த எழுது கோல் அவளுடையது என்று சொல்லி அதனுள்ளிருந்து எடுத்து அவளிடம் கொடுத்த போது அது தன்னுடையது இல்லை என்று சொல்லி திரும்பவும் வாங்க மறுத்தாள், வேறு வழியின்றி அந்த எழுது கோலை நான் எடுத்து உபயோகித்தும் வந்தேன், மிகவும் அருமையாக எழுதிய அந்த எழுதுகோலை பள்ளியிறுதி தேர்வுவரை உபயோகித்து வந்தேன், ஆனால் அந்த பெண்ணுக்கு சித்தத்தில் மாறுதல் ஏற்பட்டதன் விளைவாக ஒன்பதாம் வகுப்பிற்கு பின்னர் பள்ளிக்கு வருவது நின்று போனது. எழுதுகோலையும் அந்த பெண்ணையும் என்னால் இன்றுவரையில் மறக்க இயலவில்லை. அவள் மிகவும் அமைதியான குணம் கொண்ட பெண், ஆனால் ஒன்பதாம் வகுப்பில் படிப்பதற்குரிய வயதைவிட மிகவும் அதிக வயதுடைய பெண்ணாகவும் அதற்குரிய உடற் வளர்ச்சியையும் கொண்டவளாக காணப்படுவாள்.

முதல்
முதலாக புதிய கணிணி வாங்குவதற்கான காரணமாக இருந்தது எனது மூத்த மகள், அவளது பள்ளி தலைமையாசிரியை என்னையும் என் கணவரையும் பள்ளிக்கு அழைத்திருந்தார், அங்கு சென்றபோது பத்தாம் வகுப்பில் பள்ளியில் அதிக மதிப்பெண்களை வாங்கிய மாணவிகளுக்கு அவரவர் விருப்பத்திற்கிணங்க பதினோராம் வகுப்பில் சிறப்பு பாடம் எடுத்து படிப்பதற்கான தகுதி உடையவர்களாக தேர்வு செய்து அந்த மாணவிகளின் பெற்றோர்களிடம் அந்த மாணவிக்கு தேவையான எல்லாவித வசதிகளையும் ஏற்ப்படுத்திக் கொடுத்து ப்ளஸ் டூ என்கின்ற பள்ளியிறுதி தேர்வில் அதிக மதிப்பெண் பெறுவதற்கு ஒத்துழைப்பு கொடுப்பதற்கான ஆலோசனை வழங்க பெற்றோர்களை அழைத்திருந்தார்.

கம்ப்யுடர் சயின்ஸ் என்கின்ற பாடத்தை சிறப்புப்பாடமாக எடுத்து படிக்க விருப்பம் தெரிவித்திருப்பதால் கணினியும் அதற்க்கு தேவையான மென்பொருட்களையும் வாங்கி கொடுத்து மாணவி சிறந்த மதிப்பெண் பெற உதவி செய்ய தலைமையாசிரியர் எங்களிடம் சொன்ன காரணத்தால் முதல் கணிணி எங்கள் வீட்டிற்கு உடனே வாங்கப்பட்டது. ஆனால் அந்த கணினியில் பெரும்பாலான சமயங்களில் நான் மட்டுமே நிறைய கற்றுக்கொள்ளுகின்ற வாய்புகள் கிடைத்தது. முதல் கணிணி வாங்குவதற்கு முன்பே கம்ப்யுடர் வகுப்பில் (NIIT) சேர்ந்து கணினியை உபயோகிக்கும் முறைகளைப்பயின்று தேர்ச்சி பெற்றிருந்தேன் ஆனால் அங்கு நான் செய்முறை விளக்கமாக அறிந்தது மிகவும் குறைவே. மகளுக்காக வாங்கிய கணினியில் எனது ப்ராக்டிகல் மிகவும் வெற்றிகரமாகவே நடந்தது. கற்றபோது அறிய இயலாத பலவற்றை ப்ராக்டிகல் சொல்லிக்கொடுத்தது.

அதைத்தவிர இன்டர்நெட் என்கின்ற உலகளாவிய வலையில் எத்தனை விதமான மனிதர்கள். அவர்களின் சிறப்புக்களை அறிவதைவிட ஏமாற்று வேலைகள், பழி தீர்க்கும் மனிதர்கள், அடுத்தவரை கெடுக்க எத்தனை விதமான கபட நாடகங்கள், செக்ஸ் என்கின்ற பெயரில் எத்தனை ஆபாசங்கள், சொல்லி முடியாத மற்றும் சொல்லுக்குள் அடங்காத மனித வக்கிரங்கள் எத்தனை எத்தனை. முகம், விலாசம் தெரியாது என்பதால் மனிதர்களின் எல்லையற்ற வக்கிரங்களின் உச்ச கட்ட செயல்களின் வெளிப்பாடுகள் என வலையுலகம் முழுவதும் நிறைந்து கிடக்கும் மனிதர்களின் பிம்பங்கள். இவையனைத்தையும் எனக்கு இதுநாள் வரையில் எடுத்துக் காட்டி வந்த என் முதல் கணிணி. என்னால் என்றும் மறக்க இயலாத முதல் கணிணி.


++++++++++++++++++++++++