Translate

8/27/2010

அன்புள்ள அப்பாவுக்கு - கடிதம் 1

அன்புள்ள அப்பாவிற்கு,

உங்கள் அன்பு மகள் எழுதும் கடிதம், நீங்கள் நலமாக இருப்பீர்கள் என்று நான் நம்புகிறேன், நான் நலமா என்பதைப்பற்றி பிறகு தெரிவிக்கிறேன், கடந்த 11 வருடங்கள் தான் நாம் பிரிந்திருப்பதில் அதிக காலம் அல்லவா, இதற்க்கு முன் இத்தனை வருடங்களை நான் இல்லாமல் நீங்களும் நீங்கள் இல்லாமல் நானும் வாழ்ந்தது இல்லை, இத்தனை வருட காலமாக உங்களுக்கு கடிதம் எழுதாமல் இருந்துவிட்டதால் உங்களை மறந்திருந்தேனா என்று நீங்கள் கேட்பதும் நினைப்பதும் எனக்கு புரிகிறது, உங்களை நான் மறப்பதென்பது எனக்கு உடல் நலமில்லாமல் படுத்தப்படுக்கையில் சுய நினைவை இழந்து கிடக்கும்போதும் கூட உங்கள் நினைவும் அம்மாவின் நினைவு மட்டும்
இல்லாமல் நின்று விடாது என்பது உங்களுக்கே தெரியும், பிறகு ஏன் கடிதம் எழுதவில்லை என்று நீங்கள் நினைக்கின்றீர்கள் அல்லவா, நியாயமான கேள்வி. இதற்க்கு நான் என்ன பதில் சொல்வேன் என்பது உங்களுக்கே தெரியும்.

தினம் தினம் என் நினைவுகளில் உங்களிடம் உறவுக்கொள்வதனால்தான் கடிதம் எழுத தனியாக நேரம் ஒதுக்கவில்லை. அப்பா உங்களுக்குத் தெரியுமா இப்போதெல்லாம் நான் சிறுகதைகளும் கவிதைகளும் எழுதுகிறேன், நீங்கள் என்னுடன் இருந்தபோது நான் இவற்றை எழுத துவங்கியிருந்தால் எனக்கு இவற்றின் நுணுக்கங்களை சொல்லிக் கொடுத்திருப்பீர்கள், ஆனால் உங்களையே என் மானசீக குருவாக எண்ணி தற்போது தப்பும் தவறுமாக எழுதுகிறேன், எனக்குப் பெரிய கதையாசிரியராக வேண்டுமென்பது எண்ணமில்லை, ஆனால் உங்கள் ரத்தம் என் உடம்பிலும் ஓடுவதாலோ என்னவோ உங்களது விட்ட குறை தொட்ட குறையோ, ஏதோ ஒன்று என்னை எழுத சொல்கிறது நான் என்னையும் அறியாமலேயே இவைகளை எழுதுகிறேன்.

உங்களைபோல இலக்கணம் அறிந்து எழுதும் கவிதைகளை நான் எழுதுவதே கிடையாது, நீங்கள் பாரதிதாசனின் கவித்துவத்தையும் கவிஞர் சுரதாவின் இனிய கவிதைகளையும் கம்பதாசனின் கவிதை நயத்தையும் நேரில் ரசித்து அவர்களிடமிருந்து நிறைய கற்றும் இருந்தீர்களே, உங்களுக்கு கிடைத்த அந்தஅறிய வாய்ப்புகளெல்லாம் எனக்கு கிடைத்துவிடுமா, ஆனாலும் என் அப்பாவைப்போல எனக்கும் தமிழின் மீது தீரா மோகம் ஏற்பட்டுள்ளதற்கு நீங்கள்தானே காரணம், திடீரென்று ஏற்பட்ட கருத்துப் பிரிவு நம் இருவரையும் சிலகாலம் நயவஞ்சகம் செய்துவிட்டது, அதுவும் கூட நன்மைக்குதான் போலும், இல்லையென்றால் உங்களது திடீர் மறைவு என்னை சிந்தம் கலங்க செய்திருக்கும். உங்களது உயிரற்ற உடல் கிடத்தப்பட்டு இருந்தபோது என் நிலை நீங்கள் அறிந்திருக்க முடியும், ஏனென்றால் அடிக்கடி அம்மாவிடம் நாம் இறந்துவிட்டால் நமது மகள் துயர் எல்லையற்றதாகிவிடும் என்று சொல்லுவதுண்டு என்று அம்மா என்னிடம் சொன்னார், அதே போன்ற நிலையில் தான் நான் பல காலம் துவண்டு கிடந்தேன், இபோது மட்டுமென்ன அடிக்கடி நாம் மூவரும் வாழ்ந்த காலங்களில் திரும்ப திரும்ப என்னையும் அறியாமல் நுழைந்துவிட்டு நேரம் போவதை அறியாமல் கண்கள் திறந்த நிலையில் அந்த உலகில் உங்களுடன் வாழுகிறேனே.

தீர்க்கதரிசியைப் போல நீங்கள் என்னைப்பற்றி இவ்வாறெல்லாம் நடக்குமென்று சொன்னவை
கள் நடந்து கொண்டிருக்கிறது, உங்கள் மறைவிற்குப் பின் நான் எப்படி வாழ்வேன் என்பதை நீங்கள் ஏற்கனவே சொன்னது போலத்தான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது, என்ன இருந்தாலும் உங்களைப்போன்ற மன வலிமை எனக்கு கிடைக்கவில்லை, உங்கள் மனமும் அம்மாவின் மனமும் இந்த உலகைவிட மிகப் பெரிது என்பதை நம்மை அறிந்தவர்கள் அறிவார் அல்லவா, உங்கள் நண்பர்களில் இன்னும் இருவர் மட்டுமே இருக்கின்றனர் மற்ற அனைவரும் காலமாகிவிட்டனர். அம்மாவும் நீங்கள் காலமாகிய 1.1/2 ஆண்டில் காலமாகிவிட்டார். என் மனது எப்போதும் என்னிடம் 'நீங்கள் இருவரும் என்னுடன் இருந்து கொண்டே இருக்கிறீர்கள்' என்றுசொல்கிறது.

நீங்கள் எங்கே இருந்தாலும் நிச்சயம் சந்தோஷமாக இருப்பீர்கள் என்பதில் எனக்கு துளியேனும் சந்தேகமே கிடையாது. நானும் உங்களுடன் வந்து இணையும்வரை கடிதம் மூலம் நமது உறவு என்றென்றும் தொடரும்.

உங்களை என்றும் மறவாத
உங்கள் அன்பு மகள்,
ரத்னா .