Translate

7/21/2010

பதிவுலக ரோமியோக்கள்

நான் கல்லூரியில் படித்த போது ராகிங் என்பது கிடையாது, ஆனால் சில 'வேலையற்ற' கூட்டங்கள் தெரு முனைகளில், பெட்டி கடைகளில், வாராவதியில் என்று அவர்களுக்கென்றே அமைந்திருக்கும் இடங்களிலெல்லாம் உட்கார்ந்து கொண்டு போவோர் வருவோருக்கு இடைஞ்சல் செய்வதோடு ஆண் பெண் என்ற வேறுபாடின்றி வயதானோர் என்ற மரியாதையின்றி கிண்டல் செய்வது உண்டு, இதைவிட மிகவும் நேர்த்தியான செய்கை அந்த ஏரியாவிலிருக்கும் இளம் பெண்களில் ஆளுக்கொரு இளம் பெண்ணை தாங்களாகவே தேர்வு செய்துகொண்டு (அந்த பெண்களுக்கு தெரியாமலேயே) 'இவ என்னோட ஆளு' 'அவ உன்னோட ஆளு' என்று பேசி மகிழ்வதும், பொறுப்பின்றி, எதிர்கால வாழ்க்கையைப் பற்றிய எண்ணமின்றி, வீணே பொழுதை பேசி பேசி கழித்துக்கொண்டிருக்கும் வீணரவர்கள், இவர்கள் பெண்களைப்பற்றி பேசுன்கின்ற விஷயம் எப்போது குறிப்பிட்ட பெண்ணின் காதுக்கு போகும் என்றால் அந்த கூட்டத்திலிருக்கும் யாரேனும் ஒருவன் வந்து யாரிடமாவது சொல்லிவிட்டால் அந்த 'செய்தி' வெளியே தெரியவரும்.

அந்த செய்தியை யாரும் பெரிதுபடுத்துவதோ, அதை வைத்து கிசு கிசு பேசப்படுவதோ கிடையாது, ஆனால் சில இளம் பெண்களை சார்ந்த குடும்பத்தார் காவல் துறைக்கு தெரியபடுத்துவார்கள், அந்த கும்பல் கூட்டம் கூடும் இடத்திற்கு காவலர்கள் வந்து அவர்களை கூட்டி சென்று காவல் நிலையத்தில் வைத்து 'விசாரிப்பது' வழக்கம், பின்னர் பல மாதங்களுக்கு அல்லது முற்றிலுமாக ஒன்று கூடுமிடத்தில் அவர்களை பார்க்கவே முடியாது. சில தெருமுனை ரோமியோக்கள் வெறும் கற்பனையிலேயே அந்தந்த பெண்களிடம் சரசமாடிவிட்டு பிறகு காணாமல் தொலைந்து போய் விடுவார்கள், அப்படி வாழ்க்கையை தொலைத்த பல இளைஞர்கள் வாழ்க்கையில் அடுத்தவருக்கோ அல்லது அவர்கள் குடும்பத்தினருக்கோ யாருக்கும், ஏன் அவர்களுக்கே கூட உபயோகமில்லாதவர்களாகிப் போனார்கள்.

பதிவுலகத்தில் கூட சிலர் இப்படி 'மதத்தைப்பற்றிய பொய் கதை'களைச் தங்கள் கற்பனைக்கு தோன்றியபடி இல்லாதவைகளைஎல்லாம் இருப்பது போல பதிவு செய்து தங்களைத் தாங்களே திருப்திபடுத்திக் கொள்கிறார்கள், சில வலைதளங்களில் அவர்கள் குறிப்பிட்டிருப்பது போல தனிமனித தாக்குதல்களோ இன மதங்களைப்பற்றிய தாக்குதல் உரை மற்றும் கட்டுரைகளை பிரசுரிப்பதில்லை என்ற வரையறைகளையும் மீறி வீணர்களின் நியாயமற்ற 'வயிற்ரெரிச்சல்களை ' வெளியிட அனுமதித்திருப்பது எந்தவிதத்தில் சரியென்பது தெரியவில்லை. கைக்கு கிடைக்காத, நிஜத்தில் நடக்க முடியாதவற்றை, நடந்திராதவற்றை கற்பனையில் திரித்து எழுதி அற்ப சந்தோசம் அடைய நினைக்கும் அற்பர்களை அந்தக் கடவுள் (கள்?) கூட காப்பாற்ற முடியாது என்பது அவர்களுக்கு விரைவிலேயே தெரிந்துவிடும்.

நாட்டுக்கும் உதவாமல் வீட்டிற்கும் உதவாமல் தண்ட பிண்டங்களாக இல்லாத கதைகளை கேவலமாக எழுதிவரும் இந்த கோழைகளின் முடிவுக்காலம் கொடூரமானதாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.