Translate

6/18/2010

காணாமல் போனவர்கள்

பாவம் அந்த பாட்டிக்கு யாருமே இல்லையாம், என்று அங்கு விளையாடிக்கொண்டிருந்த சில குழந்தைகள் சொல்வது விளையாடுவதை வெறித்துப் பார்த்துகொண்டிருந்த ராஜம்மாவின் காதில் கேட்டது, அந்த குழந்தைகளைப்பார்த்து ஒரு வெற்றுச் சிரிப்பை சிரித்துவிட்டு தான் தனிமையாக்கப்பட்ட சம்பவங்களைப பற்றி யோசிக்க ஆரம்பித்தார் ஐம்பத்து மூன்று வயது நிரம்பிய ராஜம்மா.

ஒரே மகள் என்ற பெருமையுடன் பிறந்தாலும் பிறந்த இடம் குப்பைத்தொட்டி என்னும்போது அதில் பெருமைபட்டுக் கொள்வதற்க்கு என்ன இருந்துவிடப் போகிறது, அதுபோலத்தான் ராஜம்மாவின் வாழ்க்கையும் வறுமையுடனும் போராட்டங்களிலும் துவங்கியது, முடிந்த வரை படித்துவிட்ட பெருமை ராஜம்மாவிற்க்கு எப்போதும் மன நிறைவை தந்தாலும் படித்த படிப்பைக்கொண்டு எதையும் சாதிக்க இயலாமல் போனது அவது துரதிஷ்டத்தின் சான்று என்று அவர் மனம் எப்போதும் குறைபட்டுக்கொள்ளும்.

ராஜம்மாவை திருமணம் செய்தவர் பணக்காரரா இல்லாவிட்டாலும் பரம ஏழையும் கிடையாது என்பதால் வறுமை திருமணத்திற்க்குப்பின் செத்துப்போனது. தான் வாழ்ந்த வாழ்க்கையின் சான்றாக ஒரு மகளும் ஒரு மகனும் வாரிசுகள் ஏற்பட்டன, இருவரையும் நன்றாக படிக்கவைத்த பின்னர், நல்ல வேலையும் கை நிறைய சம்பளமும் கிடைத்த போது இறக்கை முளைத்த பறவைகள் கூட்டைவிட்டு பறந்து போவது போல இருவரும் ஆளுக்கொரு திசையில் சென்றுவிட அவர்களுக்கு திருமணம் செய்துவைக்கும் சந்தர்ப்பத்தைகூட பெற்றோருக்கு கொடுக்காமல், எப்போதாவது அவர்கள் நினைவிற்கு வரும் போது போன் செய்வதுடன் மகள் மகனின் உறவு விலகிப்போனது.

ராஜம்மாவின் பெற்றோர்களின் உறவுக்காரர்களில் சிலரும் ராஜம்மாவின் கணவனின் உறவினர்களும் எப்போதாவது வந்து போவதுண்டு, அப்படி வந்து போனாலும் அவசர கடன்தொகை கேட்டுதான் பெரும்பாலும் ராஜம்மாவின் வீட்டிற்கு வந்தனர், அப்படி அவர்கள் பண உதவி கேட்டு வரும்போது தங்களது கையிலிருக்கும் பணத்திலிருந்து தங்களால் முடிந்த தொகையை கொடுத்து உதவியதும் உண்டு, ஏதோ பணம் வர வேண்டியது இருப்பதாகவும் அந்த பணம் கைக்கு வந்தவுடன் ராஜம்மாவிடமிருந்து வாங்கிய கடனை உடனே திருப்பிக்கொடுத்து விடுவதாக சொல்லிவிட்டு போகும் உறவினர்கள் மறுபடியும் ராஜம்மாவின் வீட்டிற்கு வருவதே கிடையாது. இப்படி பல உறவினர்களின் தொடர்பு முற்றிலுமாக விடுபட்டுப் போனது, இன்னும் சில உறவினர்களுக்கு கடன் கேட்டவுடன் உதவி செய்ய இயலாமல் போனதால் முற்றிலுமாக போக்குவரத்து நின்று போனது.

பணம் கொடுத்தாலும் கொடுக்காவிட்டாலும் உறவுகளும் உறவினர்களும் காணாமல் போவது வாடிக்கையான வினோதம்.

ராஜம்மாவின் கணவருக்கு உத்தியோகத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்றபின் சொந்த வீடும் ஓய்வூதிய தொகையும் சிறிது காலம் உதவியது, சில ஆண்டுகளில் ராஜம்மாவின் கணவனும் காலமாகிவிட கணவனின் ஓய்வூதிய தொகையும் சொந்த வீடும் ராஜம்மாவின் வாழ்வின் ஆதாரமாகியது. தற்போது ராஜம்மா என்ற பெயர் மறைந்து அனாதைக் கிழவி என்ற பெயருடன் வாழ்ந்து வரும் ராஜம்மா இறந்த பின்னர் அநாதை பிணம் என்று தன்னை மற்றவர்கள் சொல்ல போவதை எண்ணி ஆச்சரியமோ வருத்தமோ அடைவதில்லை, அதுவும் வாழ்வில் பழகிக்கொள்ள வேண்டிய ஒன்று என்ற நிலை.