Translate

2/06/2010

நான் கடவுள்

ஒரு திரைப்படம் என்பதை திரைக்கு வந்த சில தினங்களிலோ வாரங்களிலோ மதிப்பீடு செய்துவிட்டு மறந்து விடுவதை நான் ஏற்றுகொள்வது கிடையாது, பல சிறந்த கதையாசிரியர்களின் கதைகளை மட்டும் காவியம் என்றும் இலக்கியம் என்றும் போற்றிக்கொண்டிருக்கும் போது சிறந்த திரைப்படங்களையும் அதே போன்ற ரசிகத் தன்மையுடன் என்றும் நினைவில் கொள்வது கூட நியாயமாகவே எனக்கு தோன்றுவதுண்டு. அந்த வகையில் 'நான் கடவுள்' திரைப்படத்தை காலம் கடந்தும் விமர்சிப்பதில் எந்த தவறும் இருக்க முடியாது என்றும் நான் நம்புகிறேன்.

இயக்குநர் பாலாவின் 'நான் கடவுள்' அகோலியை பற்றிய கதை, இதில் கதை என்பது பெரிதாக இல்லை என்றாலும் காட்சிகள் வழக்கமான திரைப்படங்களைப்போல் இல்லாமல் பாலாவின் முத்திரையை பதிவு செய்யபட்டிருந்தது கண்களுக்கு விருந்து, இயல்பான ஒப்பனைகளும் காட்சியமைப்பும் மட்டுமே படத்தின் தனி சிறப்பு, கடவுள் என்பது பேசாது பார்க்காது என்றால் வேறெதற்கு கடவுள் என்ற கேள்வியை இந்த படத்தில் அழுத்தமாக சொல்லி இருப்பது கூட ரசிக்கும்படியாகத்தான் உள்ளது.

ஆர்யாவின் நடிப்பு என்று சொல்வதற்கும் பூஜாவின் நடிப்பு என்று குறிப்பிடும்படி சொல்வதற்கு இல்லை, இசைஞானி இளையராஜாவின் இசை காதுக்கும் மனதிற்கும் இன்பம் கொடுப்பதை ப்பதற்க்கோ மறுப்பதற்கோ முடியாது. இசைதான் படத்தின் கதாநாயகன் என்று கூட மிகைபடுத்தி சொல்ல வைக்கிறது. தன்னை கடவுள் என்று கூறிக்கொள்ளும் அகோலிகளின் வாழ்க்கையை பற்றியும் காசியின் சில நிகழ்வுகளைப் பற்றியும் படத்தில் மிக அழகாகவும் இயற்கையாகவும் சித்தரித்துள்ளது நேரில் அங்கு சென்று பார்த்துவிட்டு வந்த உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது.

இயக்குநர் பாலாவிடம் இன்னும் மிகச் சிறப்பான கதையாழம் மிக்க திரைப்படங்களை தமிழ் திரையுலகு எதிர்பார்ப்பது உண்மை, பாலாவும் எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்வார் என்று எதிர்பார்க்கிறோம். சிறந்த இயக்குனருக்கான விருதை பெற்றிருக்கும் இயக்குநர் பாலாவை மனதார வாழ்த்துகிறோம்.