Translate

2/04/2010

நினைவில் நின்றவள் - 1

இந்த வருடம் பண்டிகையை வித்தியாசமாய் கொண்டாட வேண்டும், எப்படி வித்தியாசமாய் கொண்டாடுவது என்று விநோதனும் மாயாவும் யோசித்து வந்தனர், அவர்களுக்கு குழலி என்ற பதினைந்து வயது சிறுமி ஒரே மகள், விநோதனின் பழைய நண்பன் மேரு தன் வீட்டிற்கு வந்து ஒரு மாத காலம் தங்கி பண்டிகையை சந்தோஷமாக கொண்டாடிவிட்டு செல்ல யோசனை சொன்னான்.

நண்பன் மேருவின் வீட்டிற்கு விநோதனும் அவனது மனைவி மாயா மகள் குழலியுடன் ஒரு மாதத்திற்கு முன்பே சென்று தங்கி விட்டனர், மேருவிற்கு குழந்தைகள் கிடையாது அவனது தங்கை மகன் மனோதான் அடிக்கடி மேருவின் குழந்தையில்லா வீட்டில் குழந்தையாக இருந்து வந்தான், மேருவிற்கு தென்னந்தோப்புகளும் மாந்தோப்புகளும் நிறைய இருந்தது, வீட்டில் தேங்காய்க்கு பஞ்சமே இல்லை, தேங்காய் மாங்காய் என்று வண்டி வண்டியாக வியாபாரமும் செய்து வந்தான்.

மனோ நகரத்தில் வாழ்பவன், மனோ மேருவின் வீட்டிற்கு வரும் போதெல்லாம் குளம் வாய்க்கால் ஆறு என்று நீர் தேங்கியிருக்கும் பகுதிகளுக்குச் சென்று தூண்டிலில் மீன் பிடித்து பொழுது போக்கி வந்தான், அவனுக்கு நீச்சல் தெரியாது. பல நாட்கள் மனோ பொழுது சாய்ந்த பின்னும் வீட்டிற்கு திரும்பாமல் எங்காவது சுற்றி கொண்டிருப்பது மேருவிற்கு பயத்தை ஏற்படுத்துவதாக இருந்தது,

மேருவின் வீட்டில் மனோவுடன் விளையாடும் குப்பன் என்கிற சிறுவனும் மனோவும் சம வயதுடையவர்கள், மனோ போகும் இடங்களுக்கெல்லாம் அவனுடன் சேர்ந்து போக வேண்டும் என்று மேரு குப்பனிடம் சொல்லி இருந்தான். மேருவின் செல்லப்பிள்ளை என்பதால் மனோவிற்கு கைநிறைய பணம் கொடுப்பது வழக்கம், இதனால் மனோ தனக்கு தோன்றிய பொருளைஎல்லாம் வாங்கி தின்பதும் இதனால் பசி இல்லாமல் காடு மேடு என்று ஓயாமல் அலைவதும் மனோவுக்கு வழக்கமாகியது.

குப்பனின் அப்பா சிறுவயதிலேயே காலமாகிவிட்டதால் அவனுடைய அக்காவும் அம்மாவும் தையல் வேலை செய்து குடும்பத்தை காப்பாற்றி வந்தனர், குப்பன் ப்ளஸ் டூ படித்து வந்தான், ப்ளஸ் டூ முடிந்தவுடன் பட்டயப் படிப்பில் சேர்க்க வேண்டும் என்று அவனது அக்காவும் அம்மாவும் திட்டமிட்டிருந்தனர்.

தொடரும்...