Translate

1/28/2010

அனுபவம் புதுமை - 7

எசமானியின் பங்களாவை அடுத்திருக்கும் பெரிய பங்களா கட்டியது முதல் ஒருவரும் வந்தது இல்லை என்றும், அந்த பங்களாவின் பின்பகுதியை சுத்தப்படுத்தி வைத்திருப்பதாகவும் அங்கே நான் என்னுடமைகளுடன் தங்கி கொண்டால் அவர் எனக்குத் உணவு தருவார் என்றும், வேறு எங்காவது வேலைக்கு ஆள் தேவை என அவரது நாட்டை சேர்ந்த தோழிகள் மூலம் அறிந்தால் நான் அங்கே சென்று வேலை பார்க்கலாம் என்றும் இந்தியாவிற்கு திரும்பி போக வேண்டாம் என்றும் என்னிடம் சொன்னார் இலங்கைப்பெண், அந்தநாட்டில் எனக்கு எந்த வேலையும் செய்ய விருப்பம் கிடையாது என்று சொல்லிவிட்டு அவரிடம் மேற்கொண்டு ஏதும் பேசாமல் இருந்தேன்.

ஒவ்வொரு நாளை நகர்த்துவதற்க்குள் எனக்கு போதும் போதும் என்று இருந்தது, தொலைபேசியில் யாரோ என்னுடன் பேசுவதற்கு கூப்பிடுவதாக பிலிப்பைன் பெண் என்னிடம் சொன்னார், தொலைபேசியை எடுத்தபோது ஆணின் குரல், என்னுடன் மலையாளத்தில் பேசத்துவங்கினார், எனக்கு மலையாளம் தெரியாது என்று நான் ஆங்கிலத்தில் பதில் சொல்லிவிட்டு தொலைபேசியை வைத்துவிட்டு பிலிப்பைன் பெண்ணிடம் தொலைபேசியில் என்னை கூப்பிட்டது யார் என்று கேட்டேன், தன் சகோதரி வேலை பார்க்கும் வீட்டில் அவருடன் வேலை செய்பவர் என்று சொன்னார், நான் எதற்காக அவரிடம் பேச வேண்டும் என்று கோபமாக கேட்டேன், தான் வேலை செய்யும் வீட்டிற்கு புதிய பெண் வந்திருப்பதாக அவளது சகோதரியிடம் சொன்னாள் என்றும் அவள் தன்னுடன் வேலைபார்ப்பவரிடம் சொன்னாள், தென் இந்தியப் பெண் என்றவுடன் வந்திருப்பவர் மலையாளம் பேசுபவரா என்பதை தெரிந்துகொள்ள அந்த ஆள் தொலைபேசியில் அழைத்து என்னிடம் பேசவேண்டும் என்று கேட்டதாகவும் சொன்னாள் அந்த பிலிப்பைன் பெண். இது என்ன கூத்து.

மதியம் சாப்பிட வந்த ஓட்டுனர் பழனி எசமானி என்னை எங்கோ அழைத்து வரும்படி சொன்னார் என்று சொல்லி காரில் கூட்டி சென்றார், ஐந்து நிமிடத்திற்குப் பின் ஒரு பெரிய பங்களாவின் முன் காரை நிறுத்திவிட்டு இந்த வீட்டின் உள்ளே அவர் இருப்பதாகவும் என்னை கூட்டி வர சொன்ன இடம் அதுதான் என்று சொல்லி என்னை அந்த வீட்டின் கேட்டருகில் இறக்கி விட்டுவிட்டு அவர் காரிலே போய் விட்டார், அந்த வீட்டின் கதவருகே ஒரு ஆள் நின்றிருந்தார் அவரிடம் நான் ஆங்கிலத்தில் எனது எசமானியின் பெயரை சொன்னவுடன் அவர் கேட்டை திறந்து உள்ளே போகும்படி சொன்னார், உள்ளே சென்ற போது எழுபது வயதிற்கும் அதிகமான வயதுடைய அந்நாட்டு மூதாட்டி உட்கார்ந்திருந்தார், என் எசமானியை அங்கே காணவில்லை.

நான்
அவருக்கு வந்தனம் சொல்லிவிட்டு என் எசமானியின் பெயரை சொன்னேன், உடனே அவர் உனக்கு வீட்டு வேலை செய்வதற்கு பிடிக்கவில்லையா என்று கேட்டார், நான் சமையல் வேலை எனக்குத் தெரியாது என்று சொன்னேன், வேறு என்ன வேலை தெரியும் என்று கேட்டார், அப்போது அவரது வீட்டில் வேலை செய்யும் ஒரு ஆணும் ஒரு பெண்ணும் அங்கு வந்தனர், மூதாட்டிக்கு தொலைபேசியில் அழைப்பு வந்திருப்பதாக தெரிவிக்கப்பட்டதும் அந்த மூதாட்டி எழுந்து வேறு அறைக்கு தொலைபேசியில் பேசுவதற்கு சென்றுவிட்டார்.

தொடரும்...