Translate

1/24/2010

அனுபவம் புதுமை - 3

இரண்டு பெண்களில் ஒருவர் சுமார் ஐம்பது வயது மதிக்கத்தக்க இலங்கையில் பிறந்து வளர்ந்த தமிழ் பெண், இன்னொரு பெண் முப்பது வயதிற்கு மேல் இருக்கும் பிலிப்பைன் நாட்டுப் பெண், நான் அங்கு சென்று சேர்ந்த சில மணிநேரங்களில் அந்த வீட்டின் சமையல் வேலைசெய்பவர் பிலிப்பைன் பெண் விடுமுறைக்கு தன் சொந்த ஊருக்கு செல்வதற்காக காத்திருப்பவர் என்பதும் அவர் ஊருக்கு சென்ற பின் சமையல் வேலை செய்வதற்கு ஆள் தேவைப்படுவதால் ஆட்கள் வேலைக்கு சேர்க்கும் நிறுவனத்தில் கேட்டிருந்ததாகவும் அவர்கள் என்னை அனுப்புவதாக தெரிவித்திருந்ததாகவும் எனக்கு சொல்லப்பட்டது, நான் எமாற்றபட்டிருப்பது புரிந்தது, அடுத்து என்ன செய்வது என்பதை யோசிக்கத் தெரியவில்லை,

அந்த வீட்டிலிருந்து வெளியே போவதற்கு அனுமதி இல்லை, அந்த வீட்டிலிருக்கும் போனை வேலைகாரர்கள் உபயோகிக்க அனுமதி கிடையாது, என் கணவர் என்னை அந்த வீட்டிலிருக்கும் போன் மூலம் தொடர்பு கொண்டால் தான் எனது பிரச்சினைக்கு தீர்வு. அதுவரை நிலைமையை எப்படி சமாளிப்பது என்பது புரியவில்லை, அடுத்த நாள் கடையில் சென்று சோப்பும் பற்பசையும் வாங்கவேண்டும் என்று சொல்லி வீட்டை விட்டு வெளியே போவதற்கு அனுமதி வாங்கி அந்த வீட்டில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த இலங்கைபெண்ணை என்னுடன் அழைத்துக் கொண்டு கடைக்கு சென்றேன், நான் கடைக்கு போவதற்கு சொன்ன காரணம் பொய் என்பது என்னுடன் வந்த இலங்கை பெண்ணிற்குத் தெரியாது.

அவள் ஒரு கடைக்கு என்னை கூட்டிசென்றாள், அந்த ஊரின் பணம் என்னிடம் இருக்கிறதா என்று கேட்டாள், நான் இல்லை என்று சொன்னேன், அந்த கடையிலிருப்பவர் பாகிஸ்தானி என்பதால் கடன் கொடுப்பார் என்று சொன்னாள். அந்த கடையில் பொருள் வாங்கும் ஆட்கள் யாரையும் அப்போது காணோம், கடைகாரரிடம் என்னை காண்பித்து ஏதோ சொன்னாள், பின்பு அவள் தான் கடைக்கு வெளியே காத்திருப்பதாக சொல்லிவிட்டு என் பதிலை எதிர்பார்க்காமல் வெளியே சென்று விட்டாள்.

அந்த பாகிஸ்தானி ஐம்பத்தைந்து வயது மதிக்கத்தக்கவர் போல தெரிந்தார், அவருக்கு ஆங்கிலம் தெரிந்திருக்கவில்லை, எனக்கு இந்தி தெரியுமா என்று கேட்டார், தெரியாது என்றேன் நான், என்னை பார்த்தால் அவர்கள் நாட்டின் பெண் போலத்தெரிவதாக அவர் சொன்னபோது எனக்கு உளூர சிரிப்பு வந்தது, அவருடன் மேற்கொண்டு எனக்கு பேசுவதற்கு ஒன்றும் இல்லையென்பதால் கடையை விட்டு வெளியே வந்துவிட்டேன், வெளியே என்னுடன் வந்த பெண்ணை காணோம், வரிசையாக கடைகள் இருந்தன, தூரத்தில் இரண்டு பொது தொலைபேசிகள் இருந்தன இரண்டிலும் ஆட்கள் நின்று பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

தொடரும்....