Translate

11/09/2009

வீடு என்பது

அமெரிக்காவில் வாழும் ஒரு அமெரிக்க குடும்பத்தில் இருபத்திரெண்டு வயது பெண்ணொருத்தி தன்னிடம் பேட்டி எடுத்த ஒரு பத்திரிகை நிருபரின் 'மிகவும் பாதுகாப்பான இடம் என்று நீங்கள் நினைக்கும் இடம் எது?' என்ற கேள்விக்கு 'டிஸ்கோ க்ளப்', அல்லது எங்காவது நடக்கும் இசைகச்சேரிகள் ' என்றாள்.

அதற்க்கு காரணம் கேட்ட பத்திரிகை நிருபரிடம் அந்த பெண் 'வீட்டிற்குச் சென்றால் என் அப்பா குடித்துகொண்டிருப்பார் அல்லது குடித்துவிட்டு இருப்பார், என் உடன்பிறப்புகள் என் அம்மா உட்பட யாரும் வீட்டில் இருக்கமாட்டார்கள், நான் சிறிது கவனக்குறைவாகவோ அல்லது என் அப்பாதானே என்று இருந்துவிட்டால் என்னை கற்ப்பழித்துவிடுவார் அல்லது வலுகட்டாயமாக என்னுடன் உடலுவுகொள்ளுவார், இதனால் எனக்கு அதிக பாதுகாப்பாக இருக்க கூட்டம் மிகுந்திருக்கும் இசை கச்சேரிகளுக்கோ டிஸ்கோ கிளபுகளுக்கோ நான் சென்றுவிடுவது வழக்கம்' என்றாளாம்.

அமெரிக்காவில் மிக சாதாரணமாகிவரும் இந்நிலை பெண்களை வீட்டிலிருந்து துரத்துவதாகவும் வீடு என்பது நரகம் என்றாகும் நிலையும் காணப்படுவது நாட்டின் சுதந்திரம் அல்லது முன்னேற்றம் எந்த அளவிற்கு பிரச்சினைகளை ஏற்ப்படுத்தும் என்பதற்கு இது போன்ற பல விஷயங்கள் மிகவும் முன்னேறிய சுதந்திர நாடான அமெரிக்காவை உதாரணம் காண்பிக்க உதவுகிறது.

இந்தியாவை பொறுத்தமட்டில் வீடு என்பது அப்பாக்களின் 'நிரந்தர விடுதி' என்ற நிலை பெரும்பாலும் காணப்படுகிறது, அலுவலகத்தைவிட்டு வீட்டிற்கு வரும் அப்பாக்கள் வீட்டு சாப்பாட்டிற்காக ஏங்கி திருமணம் செய்து கொண்டதாலோ என்னவோ சாப்பிடுவது உறங்குவது மற்ற சமயங்களில் தொலைக்காட்ச்சியில் செய்திகள் பார்ப்பது அல்லது பத்திரிகைகளில் மூழ்கிவிடுவது என்பதற்காகவே வீடு என்ற நிலைதான் உள்ளது.

வாரம் முழுதும் அலுவலகம் வார இறுதியில் தன்னை அசுவாசபடுத்திக்கொள்ளுதல் என்ற முறைதான் பெரும்பாலும் காணப்படுகிறது, வீட்டிலிருக்கும் நபர்களை பற்றிய நினைவுகள் அடியோடு மறந்துவிட்டவர் போல இருப்பதற்குத் பெயர்தான் "தான் உண்டு தன் வேலையுண்டு" என்றிருப்பதாகும்.

நமது நாட்டில் டிஸ்கோ க்ளப் இசைக்கச்சேரி என்று வெளியே சுற்றினால் தான் பிரச்சினைகளே ஏற்படுகிறது. நமது நாட்டைப் பொறுத்தவரையில் வீடுதான் சொர்க்கம். இதை புரிந்துகொண்ட கணவன் எனப்பட்டவர்கள் மனைவிகளையும் குழந்தைகளையும் வெளியே கூட்டிச்செல்லுவதே கிடையாது, வீடே கதியாக இருப்பதுதான் பெரும்பாலான பெண்களின் நிலை என்றுள்ளது.

தொலைக்காட்சி என்ற ஒன்று வந்திராவிட்டால் பெரும்பாலான பெண்கள் சினிமா அரங்கம், வெட்டிப் பேச்சு, தையல்வேலை, விதவிதமான கோலம் போடுதல், கொலுவைப்பது, வற்றல் வடாமிடுதல் என்கிற பொழுது போக்கைத்தான் நம்பி இருந்திருக்க வேண்டும்.

பெண்கள் சுய வேலை வாய்ப்பு , பெண் கல்வி, பெண்கள் கல்லூரி, மகளிருக்காக பேருந்து, ரயிலில் பெண்களுக்கான தனி இடம், கணினி படிப்பு, பட்டபடிப்பு, பட்ட மேல்படிப்பு என்று பெண்கள் உயர்ந்து கொண்டே இருக்கும் நிலை ஏற்பட்டிராவிட்டால் பெண் என்னும் நிரந்தர வேலைக்காரிகளைத் தான் காண நேர்ந்திருக்கும்.

அடுப்பூதும் பெண்களுக்கு படிப்பெதற்கு என்று ஏளனம் செய்தவர் அழிந்தே போனார் என்று கும்மியடி!!

வீட்டுக்குள்ளே
பெண்ணை பூட்டி வைத்த விந்தை மனிதர் தலை கவிழ்ந்தார் என்று கும்மியடி பெண்ணே!!