Translate

8/19/2009

ஓவியம் - 4

Wednesday, 19 August 2009



மாரியக்காவுடன்
ஓவியக்கூடத்தி
ற்க்குச் சென்றிருந்த பொற்கொடி அங்கு கண்ட ஓவியங்களை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள், சில ஓவியங்கள் தலை கீழாய் இருப்பது போலவும் சில ஓவியங்கள் குழந்தைகளின் கிறுக்கல் போலவும் இருந்தது அவளுக்கு வியப்பாக இருந்தது, மாரியக்கா சொன்னது போல பல லட்சங்களுக்கு விற்ப்பனையாவதற்கு இதில் என்னதான் இருக்கும் என்றுத் தோன்றியது.

ஓவியங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பொற்கொடியை தூரத்தில் தன் ஓவியம் வரையும் அறையிலிருந்து கவனித்த நீலவண்ணன் அவளை கவனியாதவன் போல தன் தூரிகையில் ஓவியம் தீட்டுவதை தொடர்ந்தான். அவன் வரைவதை பார்த்தவுடன் அவனெதிரில் சென்று தயங்கி நின்றவளை பார்த்த நீலவண்ணன்

'வாங்க என்னோட ஓவியங்கள் எப்படி இருக்கு'

'எனக்கு ஓவியம் பற்றி அதிகம் தெரியாது, தெரிந்து கொள்ளும் ஆவலுடன் தான் இங்கு வந்திருக்கிறேன்'

'ஓவியம் வரைய கற்றுக்கொள்ள விருப்பமா'

'விருப்பம் தான், என் அப்பாவுக்கும் அண்ணனுக்கும் தெரிஞ்சா போகவிடமாடாங்க'

'அதனால் என்ன இப்போ இங்கே எப்படி வந்தீங்களோ அதே மாதிரி எப்போதெல்லாம் முடியுமோ இங்கே வாங்க, வரைய பழகிக் கொள்ளலாம்'

'நிச்சயம் வரேன், இப்போ நீங்க வரையர ஓவியத்தை நான் பார்க்கலாமா'

'தாராளமாக பார்க்கலாம்'

ஓவியம் இருந்த பக்கத்திற்குச் சென்று அதையே உற்று கவனித்தாள் சிறிது நேரம்,

'சரி நான் கிளம்பறேன் இன்னொரு நாள் வந்து கற்றுக் கொள்ள துவங்குகிறேன்'

', நிச்சயம்'

அந்த ஓவியங்களில் அப்படி என்னதான் இருக்கும், லட்சங்கள் விலை போககூடியதா, என்ற நினைவிலேயே வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தாள் பொற்கொடி.

அடுத்தநாள் ஆற்றங்கரையில் நீலவண்ணனை பார்த்து புன்முறுவல் செய்தாள், அவன் குளித்து முடித்திருந்தான், அவளை பார்த்தவுடன் ஆற்றிலிருந்து கரையேறி வந்து தலை துவட்டியபடி

'உங்க பேரு என்னன்னு சொல்லவே இல்லையே, நானும் கேட்க மறந்துபோனேன்'

'பொற்கொடி, கிராமத்துல
எல்லாரும் பொன்னுன்னுதான் கூப்பிடுவாங்க'

'அழகான பெண்ணுக்கு அழகானப் பெயர்'

வெட்கத்தில் தலை குனிந்து நின்றவள் அவன் அங்கிருந்து போகும் வரை காத்திருந்து ஆற்றில் இறங்கி மனம் போல குளித்து முடித்து வீடு திரும்பியவுடன் வேலைகளை வேகமாக செய்து
கொண்டிருந்தாள்.

பாத்திரங்கள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதும் சப்தம் கேட்டு அடுத்த வீட்டு மல்லிகா 'பொன்னு பாத்திரமெல்லாம் உருளுது, யார் மேல கோவம்' என்று குரல் கொடுத்தாள்.

அவள் அப்பா காலையிலேயே சாப்பாடு வயலுக்கு எடுத்துக்கொண்டு போய்விடுவது வழக்கம். அங்கே வேலை இருக்கோ இல்லையோ அங்கே இருக்கும் ஒரு சிறிய குடிசையும் மர நிழலும் போதுமானது அவருக்கு, மாடுகளை கயிற்றில் கட்டி விட்டு வயலில் வேலைகள் இருந்தால் ஆட்களை கூலிக்கு அமர்த்தி வேலை முடிப்பார், மாலையில் தான் வீடு திரும்புவார்,

நீலவண்ணன் பொற்கொடிக்கு முதல் நாள் ஓவியம் வரைவதற்கான வழிமுறைகளை கற்றுக்கொடுத்தான்.
பொற்கொடி தினமும் தவறாமல் ஓவியக்கூடத்திற்கு வந்துவிட்டு தன் தந்தை வீட்டிற்குத் திரும்பும் முன்னரே வீட்டிற்கு வந்துசேர்ந்து விடுவாள்.

தொடரும்
.....