Translate

8/06/2009

உன்னை ஒன்று கேட்ப்பேன் - 3 பாகம்

எழுந்து போய்விடலாம் என்று அவனுக்குத் தோன்றியது, இருக்கையை விட்டு எழுந்து திரையரங்கின் வெளியே வந்துவிட்டான், அவன் எழுந்தவுடன் அடுத்திருந்த யாரோ ஒருவர் அவனது இருக்கைக்கு மாறியது இருட்டில் கூட நன்றாக தெரிந்தது, திரையரங்கை விட்டு வெளியே வந்த அவன் நேராக ஒரு உணவு விடுதிக்குச் சென்று இரவு சாப்பாடை முடித்துவிட்டு அவன் தங்கியிருந்த அறைக்குச் சென்று உடை மாற்றிக்கொண்டு கட்டிலில் படுத்துவிட்டான்.

அப்போதுதான் அவனுக்கு நினைவு வந்தது தன் கையிலிருந்த செல்போனை காணவில்லை எனபது, எங்கு விட்டோமென்று யோசித்தபோது சினிமா தியேட்டரில் விட்டோமா இரவு உணவு சாப்பிட்ட விடுதியில் விட்டோமா என்பதை யோசித்து ஒரு முடிவிற்கு வருவதற்குள் நடுநிசியாகிவிட்டது. இப்போது என்ன செய்வது, நாளைதான் தேட முடியும் இரவு வெகுநேரமாகி விட்டதே தியேட்டரில் போய் கேட்டால் கிடைத்துவிடவா போகிறது என்று தனக்குத்தானே கேள்விகளையும் பதிலையும் சொல்லிக்கொண்டு உறங்கிப்போனான்.

அலுவலகத்திலிருந்து தொலைபேசியில் யாரேனும் அழைத்திருந்தால் தனக்கு தெரியாமல் போயிருக்கலாம் என்பதால் அடுத்தநாள் அலுவலகத்திற்கு சீக்கிரமாகவே வந்துவிட்டான், அலுவலகத்திற்கு வந்து தான் உட்கார்ந்திருந்த இடத்திலிருந்த தொலைபேசியிலிருந்து தன் செல்போனுக்கு எண்களை சுழற்றினான், அவனுடைய செல்போனிலிருந்து அவள் குரல் தான், தன் பக்கத்தில் நேற்று திரையரங்கில் சினிமா பார்க்க வந்தவள், விஸ்வா தன்னைப்பற்றி சொல்லியதும் செல்போனை சாயங்காலம் தன் அலுவலகத்திலிருந்து திரும்பும்போது கொடுத்து விடுவதாக அவள் சொன்னாள்.

சாயங்காலம் அலுவலகத்தில் அன்றும் வேலை குறைவாகவே இருந்ததால் அவற்றை முடித்துவிட்டு அவள் சொன்னதுபோல அதே திரையரங்கு வாசலில் காத்திருந்தான், அவள் சொல்லியிருந்த நேரத்திற்கு அரைமணி நேரம் தாமதமாக வந்தாள், அப்போதுதான் அவளை அவன் நேரில் பார்த்தான், மைதாமாவைப் போன்ற வெள்ளை நிறம், வடக்கத்தி பெண்ணைப்போல தெரிந்தது, சிவந்திருந்த இதழ்களில் லேசான புன்னகை, அவனருகே வந்தவள்,

"வாங்களேன் காப்பீ சாப்பிட்டுக் கொண்டு பேசலாம்" என்று சொல்லிவிட்டு அவனது பதிலுக்கு காத்திராமல் திரையரங்கின் அருகே இருந்த ஒரு ரெஸ்டாரண்டை நோக்கி நடந்தாள்.

இருவரும் ஒரு மேசையின் முன் அமர்ந்தனர், இரண்டு காபீக்கு சொல்லிவிட்டு அவன் முகத்தைப்பார்த்து " எங்கே வேலை பார்க்கிறீர்கள்" என்றாள்.

அவன் தான் வேலை பார்க்கும் நிறுவனத்தின் பெயரை சொல்லிவிட்டு ஒன்றும் பேசாமல், அவளது முகத்தை கவனியாதவன் போல் உட்கார்ந்திருந்தான்.

தன் கைப்பையை திறந்து அவனுடைய செல்போனை எடுத்து அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு " நீங்கள் பாதி சினிமாவிலேயே எழுந்து வெளியே போய்விட்டீர்கள், திரும்பவும் வருவீர்கள் என்று நினைத்திருந்தோம், சினிமா முடிந்தபின் சிறிது நேரம் அரங்கத்தின் வாசலில் செல்போனை தேடிக்கொண்டு வருவீர்கள் என்று நாங்கள் காத்திருந்தோம், நீங்கள் வரவில்லை என்பதால் செல்போனை எடுத்துச்செல்ல வேண்டியதாகிவிட்டது" என்றாள்.

" நன்றி" என்று தயங்கியவாறே பதில் சொன்னவன் 'எனக்கு சிறிது வேலை இருக்கிறது, நான் போக வேண்டும்' என்று சொல்லிக்கொண்டே அவளது பதிலுக்கு காத்திராமல் நாற்காலியை விட்டு எழுந்தான்.

"நானும் அலுவலகத்தில் வேலையை அப்படியே விட்டுவிட்டு வந்துவிட்டேன், காபீ சாப்பிட்டுவிட்டு போகலாம்" என்றாள். தொடரும் ....