Translate

6/12/2009

இந்தியா ஒரு வல்லரசு...

எடுத்ததுக்கெல்லாம் அரசாங்கத்தை உதவிக்கு எதிர் பார்த்திருந்தால் நாடும் உருப்படாது, வறுமையை எதிர்த்து போராடவும் முடியாது, வறுமைக்கு தீர்வும் காண முடியாது.

அரசாங்கப் பள்ளியோ தனியார் பள்ளியோ எதுவாக இருந்தாலும் கல்வியை இலவசமாக கொடுப்பது கடமை என்று நினைப்பது இல்லை, சுகாதரமோ கல்வியோ எதுவாக இருந்தாலும் லாபம் சம்பாதிக்கும் ஸ்தாபனமாக நடத்துவது பெருகி வருகிறது, இந்தியா போன்ற நாடுகள் இது போன்ற லாப நோக்குடைய ஸ்தாபனங்களை முற்றிலும் அழிக்க வேண்டும், தரமான கல்வியும் சமமான பாட திட்ட முறையும் கட்டாயப் படுத்த வேண்டும்,

சுகாதார நிலையங்களிலும் கல்வி ஸ்தாபனங்களிலும் லாப நோக்குடைய ஸ்தாபனங்களை முற்றிலும் தடை செய்யவேண்டும், அடுத்த கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும் மாற்ற முடியாத சட்டங்களை கொண்டு வரவேண்டும், இப்படி பட்ட மாற்றங்கள் இந்தியாவைப் போல வறுமை கோட்டுக்கு கீழ் அதிகம் மக்கள் வாழும் நாட்டிற்கு மிக முக்கியம்.

படித்து முன்னேறியவர்கள் தான் மட்டும் முன்னேறி
விட்டால் போதும் என்று வாழ தொடங்காமல் தன்னை போல தனக்கு பின் உள்ள படிக்க வசதி வாய்ப்புகள் குறைவாய் இருப்போரை இலவச கல்வி போதிக்க அல்லது தன்னால் இயன்ற உதவிகளை செய்து உதவிகரம் கொடுத்து உதவ முன் வர வேண்டும்.

மாற்றங்கள் வந்தால் மட்டுமே வருங்கால இந்தியா செழிப்பை காண முடியும், எல்லாவற்றிற்கும் அரசை எதிர் பார்த்து காலம் கடத்துவது வீண்.
நம் நாட்டில் வறுமையிலும் நோயிலும் போராடி கொண்டிருக்கும் ஒரு பெரிய சதவிகித மக்களை மறந்து களிப்புருவதில் எந்த வித பெருமையும் இல்லை. இருபத்துரெண்டாம் நூற்றாண்டில் வாழுகிறோம் , அறிவியலில் மிகவும் உயர்ந்த நிலையை அடைந்து விட்டோம் என்று என்று வரப் போகும் சந்ததியினர் பெருமை பேசுவது எத்தனை முட்டாள்தனம் யோசியுங்கள்..

சாதிக்கும் மதத்திற்கும் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை மனிதர்களுக்கு கொடுக்க ஏன் விட்டு விடுகிறோம்? கட்சிகள் தோற்ற ஜெயித்த கணக்கு வழக்குகளைப் பற்றி கவலை படுகிறதே தவிர, ஒரு வேளை சோற்றுக்கும் படிப்புக்கும் வழி இல்லாமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கும் ஏழைகளை கனவிலும் நினைக்க நேரம் இருப்பதில்லை. ஏழைகள் ஏழைகளாகவே பிறந்து இறக்க வேண்டும் பணம் படைத்தவர்கள் மேலும் பணத்தை பெருக்கிக் கொண்டே வாழ வேண்டும் என்ற தலையெழுத்தை மற்ற வேண்டும்.

நடிகர்களை தெய்வமாக நினைப்பது அவரவர் சொந்த விருப்பமாக இருக்கலாம், சாதியையும் மதத்தையும் முக்கியம் என்று சினிமா எடுத்து காண்பிக்கும் ஒரு நடிகன் உண்மையான கலைஞ்சனாக இருக்க முடியாது, கருப்பு சட்டை அணிந்தவரெல்லாம் பெரியாரின் கொள்கைகளை பின்பற்றுபவர்கள் என்பதோ , வெள்ளை சட்டை அணிந்தவரெல்லாம் பெரியாரை புறக்கணிப்பவர் என்பதோ கிடையாது. கருப்பு சட்டை அணிந்து பெரியாருக்கு எதிரான கொள்கை உடையவர்கள் இப்போதெல்லாம் அதிகம் காணபடுகிறார்கள், கேட்டால் ' கருப்பு தான் எனக்கு பிடிச்ச கலருன்னு' பதில் சொல்லும், கரும்நாகங்கள், பெரியார் ஸ்டைலில் சொன்னால் கருப்பு சட்டை போட்ட நல்ல பாம்புகள்.

கலையையும் பொழுது போக்கும் சாதனத்தையும் சாதி வெறி மத வெறியை தூண்டும் விதத்தில் படமெடுப்பவர், மனித நேயமற்றவர். அப்படி பட்ட கலைஞ்சனை மக்கள் இனம் கண்டு கொள்ள வேண்டும், அப்படி பட்டவரை புறக்கணிக்க வேண்டும், சாதி மதத்தின் பால் தன்னை பாழடித்து கொள்வது மடமை என்பதை புரிந்து கொள்ளுதல் தான் சமுதாயத்தில் சீர்திருத்தம் ஏற்ப்பட வழி வகுக்கும்.

நல்ல பாம்பு கூட பார்க்க அழகாகத்தான் இருக்கிறது, பார்க்க அழகாய் இருப்பதெல்லாம் நல்லதா என்று சிந்தித்து செயல் படுவது தான் சிறந்த போக்கு.

இத்தனை காலம் சென்ற பின்னும் நமது நாட்டில் பிராமண பெண்ணை பிராமணர் அல்லாதவர் திருமணம் செய்து கொண்டால் ஏதோ வானிலிருந்து வந்த தேவதை தன் வீட்டிற்க்கு வானிலிருந்து இறங்கி வந்ததை போன்ற பெருமிதம் அடைகின்றனர், என்ன இருந்தாலும் ' ஐயங்காரு வீட்டு பெண்ணாச்சே ' என்று புகழாரம் வேறு சூட்டுகிறார்கள்.

இதை பார்க்கும் போது, இது போன்றவர்கள் இன்னும் இருப்பதால் தான் சிலர் தங்களை மிகவும் உயர்ந்தவர்களாக நினைத்துக் கொள்வதும் மற்றெல்லாரும் தாழ்ந்தவர்கள் என்ற எண்ணத்தை வளர்ப்பதாக இருந்து வருகிறது. எத்தனை பெரியார் வந்தாலும் திருத்த முடியாத ஜென்மங்கள். எதை எதை எங்கே வைக்க வேண்டுமோ அதை அங்கே வைக்க வேண்டும் இல்லையென்றால் அதுகள் நம்மை கொண்டு போய் சுடுகாட்டில் வைத்து விடும்.

இந்திய தேசம் வல்லரசு ஆகப் போகிறது என்பதை சொல்லி கொள்வதில்
இருக்கும் பெருமை அதே சமயத்தில் வறுமையையும் நோயை ஒழிக்கும் முறை பற்றியும், அதற்காக தனி மனிதனின் ஒத்துழைப்பு என்ன என்பதையும் சிந்திப்பதோடு நில்லாமல் செயலில் காட்ட வேண்டும். அப்போது தான் இந்தியா வல்லரசு என்று பெருமை பட்டுக் கொள்வதில் நேர்மையும் அர்த்தமும் இருக்க முடியும்.

இந்தியா வல்லரசு ஆகிறதோ இல்லையோ, வறுமையற்ற, சாதி இன மத பேதமற்ற, படித்த பண்புள்ளோர் நிறைந்த நாடாக மாற்றப் பட வேண்டும், இதற்க்கு மிக முக்கிய பங்காளர்கள் இன்றைய இளைஞ்சர்கள் தான் என்பதில் இரு வேறு கருத்து இருக்க முடியாது.

வாழ்க இநதியா.........! ! ! வளர்க இந்திய சமுதாயம் ! ! !