Translate

4/07/2009

கண்டதை சொல்லுகிறேன்

" கண்ணால் பார்ப்பதும் பொய் காதால் கேட்ப்பதும் பொய் தீர விசாரிப்பதே மெய் "

அந்த பெண்ணின் கணவர் வளைகுடா நாட்டில் வேலை செய்து வந்தார், அந்த பெண்ணின் நாத்தனாரும் மாமியாரும் வழக்கம் போல சிலுமிஷம் செய்ய அந்த பெண் தனது பெற்றோருடன் வந்து தங்கிவிட்டாள்,

ஏற்கனவே இவள் மீது இவள் குடும்பத்தினரும் பொறாமை கொண்டிருக்க அவர்களின் உதவியும் இல்லாமல் பெற்றோரின் உதவியுடன் காலம் தள்ளிவந்த அந்த பெண்ணுக்கு அவள் கணவனின் ஆதரவும் நம்பிக்கையும் மட்டுமே பொக்கிஷமாக இருந்துவந்த நிலைமையறிந்த அடுத்த வீட்டுக்காரிக்கு இவள் மீது பொறாமை ஏற்பட ஆரம்பித்தது,

இவள் வீட்டிற்கு யார் வந்தாலும் அவர்களுடன் இவளை தொடர்பு படுத்தி பேசுவது வழக்கமாகியது, போதா குறைக்கு தன் பக்கத்துக்கு இன்னும் சில அக்கம்பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களின் ஆதரவையும் திரட்டி வைத்து கொண்டு இவளுடன் போர்க்களத்தில் சண்டை இடுவது போல தாக்கி வந்தாள்.

இந்த பெண்ணுக்கு மிகவும் மன வேதனை, நாம் யாருக்கும் ஒரு கெடுதலும் செய்வதில்லை, இவர்கள் மட்டும் தன் மீது எதற்கு இத்தனை வன்மம் வைத்து தாக்கி வருகின்றனர் என்று. இதன் முக்கிய காரணம் என்னவென்றால் இவளது வீட்டை இவள் கணவன் கடன் படாமல் வளைகுடாவில் சம்பாதித்த பணத்தில் வாங்கி இருந்தான், மற்றவர்கள் கடன் பட்டு வீடுகளை வாங்கி இருந்தது மட்டுமே அக்கம்பக்கத்து வீட்டுகாரிகளின் பொறாமைக்கு மிக பெரிய காரணமாம்.

தன் கணவன் வந்த பின் அந்த பெண் அங்கு நடந்த சில கொடுமைகளை பற்றி அவனிடம் சொன்னாள், ஆனால் அவனோ பெண்டாட்டி பேச்சை கேட்கவே கூடாது என்று போதிக்கபட்டவனாக இருந்ததால், அவள் சொன்ன எதையுமே ஒரு பொருட்டாக எடுத்து கொள்ளவதே இல்லை.

ஆண்டுகள் கடந்தன அவன் ஒரு வழியாக வளைகுடாவிற்கு போவதை நிறுத்தி இங்கேயே வேலை பார்க்க ஆரம்பித்தான், அப்போது அவளது உறவினர்களை பற்றியும் அக்கம்பக்கத்து வீட்டுகாரர்களை பற்றியும் அவனே பழகி உண்மைகளை தெரிந்து கொண்டான்.

இந்த பெண் தவறுகள் ஏதும் செய்யாமலே யார் யாராலோ தண்டனைக்கு உள்ளானார், மன உளைச்சலுக்கு உள்ளானாள், இதற்கெல்லாம் காரணம் ஒன்று மட்டும் தான், பொறாமை. யாரோ அவர்கள் உழைப்பில் சுகமாய் வாழ்ந்தால் கூட பொறுக்க மாட்டாத சமூகம்.