Translate

1/09/2009

இருபத்து ஐந்து பைசா





நான் ஆறாம் வகுப்பு படித்து கொண்டிருந்த போது நடந்த சம்பவம் எனது வீட்டிற்க்கு
இரண்டு வீடுகள் அதற்க்கு அடுத்த வீடு அந்த அக்காளுடைய வீடு, அக்காள் பெயர் கிறிஸ்டி, அவர்கள் எலெக்ட்ரிக் போர்டு அலுவலகத்தில் குமாஸ்தாவாக பணி புரிந்து வந்தார்கள், திருமணம் ஆகவில்லை, வயது முப்பதுக்குள் இருக்கும் என நினைக்கிறேன், நல்ல உயரம் மா நிறம், எடுப்பான மூக்கு, எப்பொழுதும் வாயல் புடவைகளைதான் விரும்பி அணிந்து கொள்ளுவார்கள், புடவையின் நிறத்துக்கு ஏற்ற வண்ணத்தில் ஜாக்கெட்டும், பார்க்க மிகவும் அழகான உருவம், நீண்ட முடி, அவர்களுக்கு என்னை மிகவும் பிடித்திருந்தது, ஏன் என்பது புரியவில்லை, அவர்களுக்கு ஒரு தங்கையும் ஒரு தம்பியும் இருந்தனர், அவர்கள் தங்கை பள்ளி ஒன்றில் டீச்சராகவும் தம்பி கல்லூரியில் படித்து கொண்டிருந்தார், என் வயதினை ஒத்தவர் அவர்கள் வீட்டில் யாரும் இல்லை என்பதினால் ஒரு சமயம் என்னை அவர்களுக்கு பிடிக்க காரணமாக இருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

அக்களுடைய அம்மாவும் டீச்சராக பணியாற்றி வந்தார்கள், அவர்கள் அப்பா மிகவும் வயதானவர் , எப்போதும் வீட்டில் தான் இருப்பார், தோட்டம் அல்லது வீட்டு வேலைகள் எதாவது செய்த வண்ணம் இருப்பார், அக்காள் இல்லாத சமயங்களில் கூட அந்த தாத்தாவிடம் எதாவது பேசிக்கொண்டு இருப்பேன், அவர்கள் வீட்டில் ஒரு வேலைகாரி இரண்டு குழந்தைகள் இரண்டும் என்னை விட மிக சிறியவர்கள் தான்,

ஒரு
நாள் மாலை நேரம் பள்ளி முடிந்து வந்த பின் அவர்கள் வீட்டுக்கு போனேன், அப்போது அந்த வேலைக்காரியும் அவளது இரண்டு குழந்தைகளும் அக்காள் வீட்டில் விளையாடி கொண்டு இருந்தனர், அந்த அக்காளின் அம்மாவும் பள்ளி முடிந்து வீட்டில் இருந்தார்கள், அருகே ஒரு சிறிய மேடை மீது இருபத்து ஐந்து பைசா இருந்தது, சில நிமிடங்களில் அந்த இடத்தில் இருந்த பைசாவை காணவில்லை,

உடனே
அந்த அக்காளின் அம்மா என்னிடத்தில் மிகவும் கோபமாக, "இங்கு வைத்திருந்த காசு எங்கு போனது?" என்று கேட்டார்கள், எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை, நான் சொனேன் "இங்கு நான் அந்த காசை பார்த்தேன், ஆனால் நான் அதை எடுக்கவில்லை"என்று, "நீ பார்த்தேன் என்று சொல்லுறியே, நீ எடுக்காம வேறு யார் எடுத்தது? என்று கோபத்துடன் கேட்டார்கள், எனக்கு அழுகை வந்துவிட்டது,

அதற்க்கு
காரணம் அங்கிருந்த வேலைகாரியிடமோ அல்லது அவளுடைய குழந்தைகளிடமோ அவர்கள் விசாரிக்கவே இல்லை எனபது தான்,

வீட்டிற்க்கு
வந்து என் அம்மாவிடம் சொன்னேன்," இனிமேல் நான் அவர்கள் வீட்டுக்கு போக வேண்டாமா?" என்று என் அம்மாவிடம் கேட்டேன், என் அம்மா சொனார்கள் "நீ தான் அந்த காசை எடுகலியே, பின் எதற்கு போகாமல் இருக்க வேண்டும்?, உனக்கு போக பிடிக்கவில்லை என்றால் நீ அங்கு போக வேண்டாம்" என்று சொன்னார்கள்.


அன்று இரவு முழுவதும் நான் உறங்கவே இல்லை, அழுது கொண்டே இருந்தேன், விசாரிக்காமல் இப்படி என் மீது அபாண்டமாக பழி போடுகிறார்களே என்று மனம் மிகவும் வேதனையாக இருந்தது,

மீண்டும்
சில நாட்கள் சென்ற பின் நான் அவர்கள் வீட்டுக்கு போக ஆரம்பித்தேன், அந்த தாத்தா மட்டும் இருந்தார் அவரும் என்னுடன் முன் போல பேசவில்லை,

எனக்கு
மிகவும் வருத்தமாக இருந்தது, மீண்டும் அழுதேன், இவர்கள் என்ன மனிதர்கள் இத்தனை வயசாகியும் ஒரு சிறிய பிள்ளையை எப்படி நடத்த வேண்டும் எனபது கூட தெரியலையே, என்று என் உள்ளத்தில் திட்டினேன், நடந்த எதையும் அந்த அக்காளிடம் சொல்லவே இல்லை,

ஒரு
நாள் அக்காள் என்னை அவர்கள் வீட்டிற்க்கு வரும்படி கூப்பிட்டார்கள் அப்போது நடந்தவற்றை அக்காவிடம் சொன்னேன் அவர்கள் சிரித்துக்கொண்டே "நான் இருக்கும்போது நீ வா, யாரும் உன்னை ஒன்றும் சொல்லாமல் பார்த்து கொள்வேன்" என்று சொன்னார்கள் ,

அவர்கள்
வீட்டில் இருப்பது வாரத்தில் ஒரு நாள், அவர்கள் வீட்டுக்கு போனால் புடவைகளை துவைத்து மிடுக்காக இருக்க கஞ்சி போட்டு நீலம் போட்டு கொண்டு இருப்பார்கள், என்னுடனும் பேசிக்கொண்டும் இருப்பார்கள், ......இந்த அக்காவுடன் இன்னொரு சம்பவமும் இருக்கிறது அதை பற்றி அடுத்த இடுகையில் எழுதுவேன்.....